ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻢ

ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻢ
ﺣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﻭ ﻫﺮ ﺟﺎ ﺩﻟﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯿﮕﺬﺍﺭﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﻮﻡ
ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﻢ
ﺣﺘﯽ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺩﺭ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻞ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﭘﺘﻮ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﻡ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺳﺮﻣﺎ ﺑﺨﻮﺭﻡ
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺎﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺻﺒﺢ
ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﯾﮏ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺧﻮﺷﺮﻧﮓ ﻣﯿﺮﯾﺰﻡ
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﺣﺮﻓﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﺰﻧﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ
ﺭﻭﯼ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﻭﻡ ﻭ ﺑﺎﺏ ﻣﯿﻞ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺆﺩﺏ ﺑﺎﺷﻢ
ﮐﻪ ﺩﺍﺩ ﻧﺰﻧﻢ
ﮐﻪ ﺷﻌﺮ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ
ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ
ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻨﻢ
ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺳﯿﺪﻡ
ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺗﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺸﻮﻡ
ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻥ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ
ﻣﻦ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ
ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﭘﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ