تهاجم فرهنگی و سواد رسانه ای
✨🌌 مانیفستِ بهرام محمدی | دکترینِ تهاجمِ فرهنگی و سوادِ رسانه‌ای 🌌✨
گزاره‌ها | تهاجم فرهنگی (۱ تا ۱۰)
۱) استحالهٔ ترازِ حقیقت در هندسهٔ ادراک
— معیارهای سنجش و تشخیصِ «حق»، به‌تدریج و نامحسوس در ذهنِ جامعه جابه‌جا می‌شود.
۲) انتقالِ مرجعیت از حکمت به جذابیت
— حاکمیتِ دانایی و اصالتِ عقل تضعیف می‌شود و «محبوبیتِ عامه‌پسند» جای مرجعیت را می‌گیرد.
۳) فروکاستِ عقل از «کاشفِ حق» به «خادمِ میل»
— عقل از ابزارِ کشفِ حقیقت، به سازوکارِ توجیه‌گرِ تمایلات و خواسته‌ها تنزل می‌یابد.
۴) مهندسیِ ذائقه پیش از مهندسیِ رفتار
— سلیقه‌ها و علایق بازطراحی می‌شود تا رفتارها خودبه‌خود و بی‌اصطکاک تغییر کند.
۵) تخلیهٔ قدسیت از الفاظِ آشنا
— پوستهٔ واژگانِ مقدس حفظ می‌شود، اما معنا، روح و وزنِ قدسیِ آن تهی می‌گردد.
۶) انفصالِ دانش از تعهد
— علمِ ابزاری توسعه می‌یابد، اما مسئولیتِ اخلاقی و تعهدِ انسانی حذف می‌شود.
۷) تربیتِ نخبگیِ بی‌ریشه
— نخبگان و کارگزارانی پرورش می‌یابند که پیوندِ اندام‌وار با هویت، تاریخ و ریشه‌های بومی ندارند.
۸) ترجیحِ کارآمدی بر حقیقت
— سود/منفعتِ ابزاری اصالت می‌گیرد و «حق» در پایِ «مفید» قربانی می‌شود.
۹) عادی‌سازیِ انقطاع از سنت
— گسستِ تاریخی و معرفتی از سنت، طبیعی و مشروع جلوه داده می‌شود.
۱۰) تسخیرِ آینده از طریق تغییرِ روایتِ گذشته
— تاریخ به‌شکلِ جهت‌دار بازنویسی می‌شود تا اراده و امکان‌های آینده ریل‌گذاری و تصاحب گردد.
✍️ بهرام محمدی
واضعِ پارادایمِ «حَد» در معماریِ قدرت
༻ @bmlimit ༺
#پارادایم_حَد #بهرام_محمدی #تهاجم_فرهنگی #سواد_رسانه‌ای #مهندسی_معکوس #تبارشناسی
گزاره‌ها | تهاجم فرهنگی (۱ تا ۱۰)
۱) استحالهٔ ترازِ حقیقت در هندسهٔ ادراک
— معیارهای سنجش و تشخیصِ «حق»، به‌تدریج و نامحسوس در ذهنِ جامعه جابه‌جا می‌شود.
۲) انتقالِ مرجعیت از حکمت به جذابیت
— حاکمیتِ دانایی و اصالتِ عقل تضعیف می‌شود و «محبوبیتِ عامه‌پسند» جای مرجعیت را می‌گیرد.
۳) فروکاستِ عقل از «کاشفِ حق» به «خادمِ میل»
— عقل از ابزارِ کشفِ حقیقت، به سازوکارِ توجیه‌گرِ تمایلات و خواسته‌ها تنزل می‌یابد.
۴) مهندسیِ ذائقه پیش از مهندسیِ رفتار
— سلیقه‌ها و علایق بازطراحی می‌شود تا رفتارها خودبه‌خود و بی‌اصطکاک تغییر کند.
۵) تخلیهٔ قدسیت از الفاظِ آشنا
— پوستهٔ واژگانِ مقدس حفظ می‌شود، اما معنا، روح و وزنِ قدسیِ آن تهی می‌گردد.
۶) انفصالِ دانش از تعهد
— علمِ ابزاری توسعه می‌یابد، اما مسئولیتِ اخلاقی و تعهدِ انسانی حذف می‌شود.
۷) تربیتِ نخبگیِ بی‌ریشه
— نخبگان و کارگزارانی پرورش می‌یابند که پیوندِ اندام‌وار با هویت، تاریخ و ریشه‌های بومی ندارند.
۸) ترجیحِ کارآمدی بر حقیقت
— سود/منفعتِ ابزاری اصالت می‌گیرد و «حق» در پایِ «مفید» قربانی می‌شود.
۹) عادی‌سازیِ انقطاع از سنت
— گسستِ تاریخی و معرفتی از سنت، طبیعی و مشروع جلوه داده می‌شود.
۱۰) تسخیرِ آینده از طریق تغییرِ روایتِ گذشته
— تاریخ به‌شکلِ جهت‌دار بازنویسی می‌شود تا اراده و امکان‌های آینده ریل‌گذاری و تصاحب گردد.
✍️ بهرام محمدی
واضعِ پارادایمِ «حَد» در معماریِ قدرت
༻ @bmlimit ༺
#پارادایم_حَد #بهرام_محمدی #تهاجم_فرهنگی #سواد_رسانه‌ای #مهندسی_معکوس #تبارشناسی
- ۴۳۵
- ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
