التفات سید الشهداء علیه السلام به گریه کنندگانش

التفات سید الشهداء علیه السلام به گریه کنندگانش

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فِی حَدِیثٍ طَوِیلٍ‏ یَذْکُرُ فِیهِ حَالَ الْحُسَیْنِ علیه السلام قَالَ وَ إِنَّهُ لَیَنْظُرُ إِلَی مَنْ یَبْکِیهِ فَیَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ یَسْأَلُ أَبَاهُ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ یَقُولُ أَیُّهَا الْبَاکِی لَوْ عَلِمْتَ مَا أَعَدَّ اللَّهُ لَکَ لَفَرِحْتَ أَکْثَرَ مِمَّا حَزِنْتَ وَ إِنَّهُ لَیَسْتَغْفِرُ لَهُ مِنْ کُلِّ ذَنْبٍ وَ خَطِیئَةٍ.

از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که در ضمن حدیثی طولانی در احوال سید الشهداء علیه السلام فرمودند:🌺

و همانا حسین علیه السلام به گریه کننده اش نظر می کند و برایش طلبِ مغفرت می نماید و از پدر بزرگوارش علیه السلام نیز درخواست می کند تا برای وی آمرزش بخواهد. و چنین می فرماید: ای گریه کننده، اگر می دانستی که خداوند متعال چه چیزی برایت مهیا کرده بی شک خوشحال و مسرور می شدی بیشتر از آنچه غمگین و محزونی.
و به راستی که سید الشهداء علیه السلام برای او از جمیعِ گناهان و خطاها طلب مغفرت و آمرزش می نماید.

وسائل الشیعة، ج‏14، ص508