حسد

حسد

حسد خصلتى است كه حسود را هميشه دشمن كمال ها و نيكويى ها و خيرات مى دارد. حسود از توفيق و سعادت ديگران همواره رنج مى برد و پيشرفت مردم پيشرو و فعال را مكروه مى شمارد.
بدبختى حسود اين است كه شب و روز به نيك بختى مردم خوشبخت مى انديشد و از انديشه ى خود عذاب مى بيند.
درد حسد از درد بخل استخوان گدازتر است زيرا بخيل مال خود را دودستى نگاه مى دارد و از اعطا و انعام مى پذيرد ولى حسود سعى مى كند جلوى نعمت هاى الهى را ببندد و از عطاياى خدا به بندگانش جلوگيرى كند.
حسود بى جهت دشمن مردم است . بى جهت دوست مى دارد كه خوشبختان بدبخت شوند.
رسول اكرم (ص): مردمى در اين جهان به سر مى برند كه با نعمت هاى خدا دشمن هستند.
گفته شد دشمن نعمت هاى الهى كيست يا رسول الله ؟ فرمود: آنان كه بر ديگران حسد مى برند.
امام صادق (ع) درباره ى اين بيمارى روحى چنين مى فرمايد:
1 - هرگز حسودان دل آسوده نخواهند بود.
2 - حسودان هرگز روى توانگرى و بى نيازى نخواهند ديد.
3 - حسود هميشه ناراحت و سرگردان و غصه دار است .
4 - حسود با آن جان گزا كه در سينه دارد پيوسته مريض است .
5 - حسد ايمان آدمى را مى خورد آن چنان كه شعله هاى آتش توده هاى هيزم را مى بلعد.

----------------
نرم افزار طب اسلامی