شرط پذیرش نماز و زکات و روزه و حجّ

عَمَّارٍ اَلسَّابَاطِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ:

أَوَّلُ مَا يُسْأَلُ عَنْهُ اَلْعَبْدُ إِذَا وَقَفَ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلصَّلَوَاتُ اَلْمَفْرُوضَاتُ وَ عَنِ اَلزَّكَاةِ وَ عَنِ اَلصِّيَامِ اَلْمَفْرُوضِ وَ عَنِ اَلْحَجِّ وَ عَنْ وَلاَيَتِنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَإِنْ أَقَرَّ بِوَلاَيَتِنَا ثُمَّ مَاتَ عَلَيْهَا قُبِلَتْ مِنْهُ صَلاَتُهُ وَ صَوْمُهُ وَ زَكَاتُهُ وَ حَجُّهُ فَإِنْ لَمْ يُقِرَّ بِوَلاَيَتِنَا بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَقْبَلْ مِنْهُ شَيْئاً مِنْ أَعْمَالِهِ.


مولای ما، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام:

نخستین چیزی که از بنده هنگام ایستادن در پیشگاه خدای عزّوجلّ از او پرسیده می‌شود، نمازهای واجب است و زکات و روزهٔ‌ واجب و حجّ و ولایت ما اهل‌بیت.
پس اگر به ولایت ما اقرار کرده و بر آن از دنیا برود، نماز و روزه و زکات و حجّش پذیرفته می‌شود. و اگر به ولایت ما اقرار نکند، هیچ‌چیز از اعمالش پذیرفته نمی‌شود.

«فضائل الاشهر الثلاثه»، شیخ صدوق ره، ص۱۱۰
.