یه نفر بختمه بهسهِ که چنی دلگیرم

یه نفر بختمه بهسهِ که چنی دلگیرم

تنه ایبینم و هر رو بخدا ایمیرم

سر و پرتاکمه سی کن چقدر داغونه

بس که بد دیدمه هر رو که وَ زندِی سیرُم

دلم ایخواس بشینُم برکت بُی دل خش

هاشق آویدم و بازم تنه کردن دیرم

تو پسُم زی که نبو من دله خوت جا سی مو

سی بکن جون و دلم باز هنی پس نیرم

یه گرندی منه بختم زده آویده دَ کور

ئی گرندهِ بخدا نی برهِ یی شمشیرم

سرگشته