افسوس بَرین عُمر گرانمایه

افسوس بَرین عُمر گرانمایه
که بگذشت

ما از سر تقصیر و
خطا درنگذشتیم

پیری و جوانی
پی هم چون شب و روزند

ما شب شدو روز آمد
و بیدار نگشتیم...
❖