بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
یک موقع بحث از آداب زیارت و نکات ضعف و قوت زوار به میان میآید، مباحث بسیاری قابل طرح و فرهنگ سازی است، اما یک موقع بحث از خوشایند یا عدم خوشایند یک خارجی یا ایرانی از خارج از آمده و بدتر از آن محور قرار دادن آن و تغییر آداب و رسوم درست و یا غلط، متناسب با خوشایند آنهاست، که این جای تأمل و بحث دارد. اگر صرفاً بحث میشد که آیا این نحوه زیارت و نزدیک شدن به ضریح درست است یا غلط، یک معنا بود، اما این که امریکایی، ایتالیایی یا فرانسوی و یا یک از خارج برگشته خوشش آمده یا نیامده و بهتر است ما برای خوشایند او چه کنیم یا چه نکنیم؟ یک مقوله دیگر است.
بنده به واتیکان رفتم، بزرگی و معماریش بسیار زیبا بود و نقاشیهای روی سقف و دیوارش قشنگتر، اما آداب و رسوم پاپ و کشیشان و ظروف و سرویسهای طلایی برای صبحانه و وعدههای غذایی پاپ و اطرافیان و نیز نوع عباداتشان در مقابل مجسمه یا تابلوهای نقاشی و به هیچ منطقی استوار نبودو اصلاً خوشایند نبود، حال آیا به خاطر بنده تغییر می دهند؟!
سالانه میلیونها نفر گردشگر به هندوستان، چین و کشورهای بودایی مذهب رفته و از معابدشان بازدید می کنند و البته عبادت انسان در مقابل مجسمه، مسخره و دردآور است، اما آیا تغییر میدهند؟!
کار ناصواب (نادرست) باید اصلاح شود و نه تنها به کار خوب، بلکه به عمل صالح، یعنی بهترین کار مبدل گردد، اما این که ابتدا نظر یک امریکایی، یک فرانسوی، یک ایتالیایی، یک انگلیسی، یک آلمانی، یک ایرانی مقیم خارج و را مقدم بر موضوع بدانیم و در انتها نیز خوشایند او را هدف بگیریم، کاملاً خطاست و از آثار نزدیک به سه قرن استعمار و استثمار این ملت است.
زیارت: آداب زیارت دو گونه است، یکی رفتارها و گفتارها و عباداتی که آموزه های دینی است و در عمل و بیان اهل عصمت علیهم السلام و تفسیر و شرح و فتاوای فقها آنها را تعلیم داده است، یکی عادات و رسوم یا رفتارهای فردی است که ممکن است بلا مانع باشد، یا اشکال داشته باشد.
آداب اصلی زیارت، قصد قربة الی الله، طهارت درون و برون مثل غسل و وضو و لباس تمیز و دهان خوشبو و ورود و حضور با ادب، نماز زیارت و قرائت زیارتنامه که تأمل در فرازهای آن، سبب زیارت با معرفت میشود، توسل و دعا برای دیگران و خود و میباشد.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
یک موقع بحث از آداب زیارت و نکات ضعف و قوت زوار به میان میآید، مباحث بسیاری قابل طرح و فرهنگ سازی است، اما یک موقع بحث از خوشایند یا عدم خوشایند یک خارجی یا ایرانی از خارج از آمده و بدتر از آن محور قرار دادن آن و تغییر آداب و رسوم درست و یا غلط، متناسب با خوشایند آنهاست، که این جای تأمل و بحث دارد. اگر صرفاً بحث میشد که آیا این نحوه زیارت و نزدیک شدن به ضریح درست است یا غلط، یک معنا بود، اما این که امریکایی، ایتالیایی یا فرانسوی و یا یک از خارج برگشته خوشش آمده یا نیامده و بهتر است ما برای خوشایند او چه کنیم یا چه نکنیم؟ یک مقوله دیگر است.
بنده به واتیکان رفتم، بزرگی و معماریش بسیار زیبا بود و نقاشیهای روی سقف و دیوارش قشنگتر، اما آداب و رسوم پاپ و کشیشان و ظروف و سرویسهای طلایی برای صبحانه و وعدههای غذایی پاپ و اطرافیان و نیز نوع عباداتشان در مقابل مجسمه یا تابلوهای نقاشی و به هیچ منطقی استوار نبودو اصلاً خوشایند نبود، حال آیا به خاطر بنده تغییر می دهند؟!
سالانه میلیونها نفر گردشگر به هندوستان، چین و کشورهای بودایی مذهب رفته و از معابدشان بازدید می کنند و البته عبادت انسان در مقابل مجسمه، مسخره و دردآور است، اما آیا تغییر میدهند؟!
کار ناصواب (نادرست) باید اصلاح شود و نه تنها به کار خوب، بلکه به عمل صالح، یعنی بهترین کار مبدل گردد، اما این که ابتدا نظر یک امریکایی، یک فرانسوی، یک ایتالیایی، یک انگلیسی، یک آلمانی، یک ایرانی مقیم خارج و را مقدم بر موضوع بدانیم و در انتها نیز خوشایند او را هدف بگیریم، کاملاً خطاست و از آثار نزدیک به سه قرن استعمار و استثمار این ملت است.
زیارت: آداب زیارت دو گونه است، یکی رفتارها و گفتارها و عباداتی که آموزه های دینی است و در عمل و بیان اهل عصمت علیهم السلام و تفسیر و شرح و فتاوای فقها آنها را تعلیم داده است، یکی عادات و رسوم یا رفتارهای فردی است که ممکن است بلا مانع باشد، یا اشکال داشته باشد.
آداب اصلی زیارت، قصد قربة الی الله، طهارت درون و برون مثل غسل و وضو و لباس تمیز و دهان خوشبو و ورود و حضور با ادب، نماز زیارت و قرائت زیارتنامه که تأمل در فرازهای آن، سبب زیارت با معرفت میشود، توسل و دعا برای دیگران و خود و میباشد.(ادامه دارد...)
- ۱.۴k
- ۲۷ بهمن ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط