پارت ۳۱

به خونم که میرسم کیفم و ميندازم زمین. لباسام و در می یارم و میرم حموم. وقتی بر می گردم حسابی کلافم. آخه رسما هیچ غلطی نکردم. فقط یه مشت و لگد زدم. لعنت بهش. مشقام و انجام میدم و میرم بخوابم ولی خوابم نمی بره. حسابی کلافم. فک کنم باشگاه مدرسه شبانه روزیه. بطری آب و حوله و هرچی نیاز هست بر می دارم و میرم باشگاه. واقعا نمی دونم می خوام چه غلطی کنم ولی یه شکست بزرگ داشتم‌‌. حسابی کلافم و یه جوری باید بشوره ببره.
بعد از ۴ ساعت پشت سر هم تمرین کردن و وزنه زدن الان کف باشگاه ولو هستم و دارم سقف و نگاه می کنم. بلاخره کوسم زیاد به مبارزه کردن کمک نمی کنه ولی حداقل باید قدرت بدنیم و زیاد کنم. الان ساعت ۵ و ۲۰ دقیقه ی صبحه. کلاسا ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه ی دیگه شروع میشه. دیگه بهتره برم. هنوز باید دوشم بگیرم. همینطور که دارم وسایلم و جمع می کنم صدای پا و حرف زدن میشنوم. چند نفر هستن. دارن میان اینجا. گندش بزنن.
- داداش باکو الان یکم طبق معمول زود نیس برا تمرین؟ همیشه ساعت ۶ شروع می کردیم.
- راس میگه. من خوابم میاد.
- خفه شو پیکاچو. خواب دیگه بسه.
- سرو تو یه چیزی بگو.
- چی بگم؟ وقتی باکوگو تصمیم به انجام یه کاری می گیره هیچکس جلو دارش نیس.
- خداااا.
وای همین الان باید برم. نمی خوام کاچان منو ببینه. اونم بعد اون شکست. چیکار کنم؟
- ری تو اینجا چیکار می کنی؟
- لعنتی تو چرا اینجایی؟
- من؟ هیچی. داشتم می رفتم.
- حالت خوبه؟ آخه بعد از اون ضربه ی داداش باکو_
- من خوبم.
اینو میگم و میرم. لعنت بهش. چرا؟ چرا وقتی می خوام کاچان و نبینم هی جلوم سبز میشه؟
چون گفتم شاید تمرین طولانی بشه کیف مدرسم همراه فرمم رو هم با خودم آووردم. الان فقط باید برم رختکن.
دیگه ساعت ۸ هست و سر کلاس نشستم. این زنگ با آیزاوا کلاس داریم.
- خب امروز قرار بود یه آزمون کوچیک از تاریخ داشته باشیم. بی معطلی برگه ها روی میز.
شوخی میکنی نه؟ دوباره امتحان؟ اصن کی گفته بود؟؟
- برگه ها بالا. ساکت باشید تا من برگه ها رو تصحیح می کنم.
- خب برگه ها رو صحيح کردم.
وقتی آیزاوا نتایج و می خونه قلبم ۱۰۰ تا می زنه. بلاخره نوبت من شد. پشمام بچه ها ۱۹ و نیم شدم. البته از ۱۰۰. انتظار نداشتم انقد برینم. خب چه میشه کرد امتحانه دیگه. میگذره. اینجوری باشه اصن فارغ‌التحصیل نمیشم.