𝘴𝘵𝘪𝘯𝘺 𝘦𝘯𝘨𝘳𝘢𝘷𝘦𝘥 𝘰𝘯 𝘵𝘩𝘦 𝘱𝘦𝘵𝘢𝘭★" | 𝘗𝘢𝘳𝘵 4"

نگاهش رو از مغازه تتو جدا کرد و به مغازه نامجون نگاه کرد که بسته بود.

*اون مغازه نامجون هیونگه
+...
$جیمین هیونگ‌؟
+ها؟
*اون مغازه ای که بهش نگاه میکردی مغازه نامجون هیونگه
+اوه چه جالب من نمیشناسمش
$پس فردا بیا بریم اشنات کنممم
+عام تهیونگا بزار یه چند روز دیگه مثلا بزار چند روز از باز کردن مغازم بگذره بعد من همینم که با شما دوست شدم خودش خیلیه. لطفا بزار چند روز دیگه
*تهیونگ عزیزم گوش بده بهش
$خیله خب مشکلی نیست
+هااااااا(خمیازه🤣) من خوابم میاد فردا هم دیگه باید زود باز کنم میرم دیگه
*هیونگ تو دیگه خیلیییییییی سالمیییییی چقد زود میخوابیییی
+من دو..ست دخ..تر یا دو..ست پس..ری ندارم که بخوام باهاش کاری بکنم و دیر بخوابم

تهیونگ سرخ شد و سرشو انداخت پایین

*یاااااا هیونگگگگگگگگ

جیمین خندید شب بخیر گفت و رفت.
خونش تقریبا کامل شده بود و چون وسیله و جای زیادی نبود. فقط مونده بود اتاقش و کمی از آشپزخانه. با گوشیش ور رفت و خوابش نبرد. رفت تا شیر گرم کنه. ساعت 2:07 دقیقه بود. داشت شیرشو می‌خورد و از پنجره بیرون نگاه می‌کرد. اون مغازه براش علامت سوال بزرگی بود. ناگهان شخصی از مغازه اومد بیرون که کاملا لباس مشکی پوشیده بود و چراغ خاموش کرد. یعنی کی میتونست باشه. ناگهان برای لحظه ای چشم تو چشم شدن. جیمین چند ثانیه خیره موند و بعد نگاهش گرفت رفت اونور. شیر گذاشت رو میز و دستشو رو سرش.. بعد هم رو قلبش.

+ اون چی بود؟

(فردا صبح)

نفس عمیقی کشید و روپوشش رو صاف کرد. در مغاره باز کرد و نشست پشت میز. گلها سر و صدای زیادی میکردن. به خاطر مغازه بود. جیمین صدا اونارو میشنید و کس دیگه اس نمیشنید

+چرا اینطوری میکنید؟ الان مشتری بیاد میخواید اینطوری کنید؟! بسه یه ذره اروم تر. ابتون رو هم که دادم خاکتون هم عوض شده

هر کی میدید فکر میکرد جیمین دیوونس و داره با خودش صحبت میکنه. ناگهان سه نفر با شتاب وارد مغازه شدن. دوتاشون که معلوم بود ته و کوکی ان ولی شخص سوم کس بود.

‌+یاااااا آروم وحشیااااااااا
$جیمینییییی سلاممممم مبارکهههههه
+ممنونننننن
*امیدوارم برات بچرخه هیونگ و همیشه آروم باشی.
+ممنونم. عام (با دست اشاره کرد به شخص سوم) ایشون کیه؟
$عااااااااااا راست میگی تورو یادم رفت نامجون هیونگگگ. ایشون نامجون هیونگهههه.
*شرمنده هیونگ نتونستم جلوشو بگیرم. نامجونم به زور اورد.
+میدونستم این به زودیا قبول نمیکنه و یه کلکی تو کاره.عام سلام نامجون شی. من پارک جیمینم 24 ساله.
(=علامت نامجون)
=منم کیم نامجونم. 26 ساله. خوشبختم
+همچنین
=مغاره خیلی زیبایی دارین. واقعا گل ها زیبان. من همشون میشناسم
+چییی؟ شما از گل ها سر میارین؟؟
*اون اطلاعات عمومیش خیلی بالاس
=نه دیگه اون قدر ها جونگکوکا
$اره جان عمت. به 15 زبان دنیا مسلطه.
+چبیبیییییییییی؟ دروغهههههههه؟ پشماممممم
*جان خودم
=اهم اهم
+که اینطور. دمتون گرم هیونگ
=ممنونم. خب دیگه بریم؟ من کار دارم. شماها هم دارین. جیمین هم مطمئنا داره.
*بریم
+خوشحال شدم. میبینمتون
=*$فعلااا

از مغازه خارج شدن و جیمین رو با گل هاش تنها گذاشتن.

(دو روز بعد)

دو روز گذشته بود و جیمین هر شب اون مغازه میدید. کلافه شده بود. فضول نبود ولی نمیتونست واکنش نشون نده. تصمیم گرفت دلو به دریا بزنه و شب بره به اون مغازه..

(شب)

شب بود. جیمین جلو در اون مغاره ایستاده بود. پیراهنش صاف کرد و نفس عمیق کشید. در زد. کسی جواب نداد. دوباره در زد. کسی جواب نداد. وارد مغازه شد.

+ببخشید؟
+کسی نیست؟!

همینطور داشت میچرخید که ناگهان به چیزی بر خورد کرد و....

بمونید خمارییی..ببینید منم واقعا ادمم الان جمعس منم باغم بخدا به زور نوشتم. زیاد نوشتم تا امروز جبران شه و فردا پارت گذاشتم بعدیو بدون شرط میزارم. قول شرففف.

شرایط :
10 لایک
8 کامنت
4نشر