ﺍﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰ ...

ﺍﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰ ...
ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﻪ ﺷﺪ
ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ
ﺷﺎﭘﺮﮎ ﻫﻢ ﻧﺎﺯ ﮐﺮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺷﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻡ
ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﻪ ﺷﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﮕﯿﺮ ﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺯﻫﺮ ﻫﺠﺮﺵ ﭘﺮ ﻧﺼﯿﺐ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻕ ﯾﺎﺭ ﮔﺸﺘﻢ ﺑﯽ ﺷﮑﯿﺐ
ﺑﺎ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﻪ ﺷﺪ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺵ ﺍﺯﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ
ﺭﻧﮓ ﺯﺭﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺘﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪ
ﺑﺎﺩ ﺳﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺣﯿﺎ ﻃﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪ
ﺑﻮﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺁﻣﯿﺨﺖ
ﻭ ﺍﻧﺎﺭﯼ ﺧﻨﺪﯾﺪ