سوز و گداز

*** سوز و گداز ***

اَذان گوید , کنون وقتِ نماز است .
که با خالق , گهِ راز و نیاز است .

دلی که دعوتِ آن را پذیرفت .
یقین در روزِ محشر سرفرازاست.

همی گوید , که ای حنّان و منّان .
لوایِ دینِ ما , در اهتزاز است .

تفحّص کن تو درآیاتِ قرآن .
که در هر آیه اش , اندرز و رازاست.

مخاطب باش هنگامِ تلاوت .
که آن درهایِ رحمت , بازِ باز است .

به گوشِ جان , طنینِ قاریِ آن .
بسی هم دلنشین و دلنواز است .

هرآن کاو رهروِ آیاتِ حق شد .
درآن خُلدِ برین , در عزّو ناز است .

بُوَد معبودِ ما , آن حیّ دادار .
که او مشکل گشا و چاره ساز است.

خوشا آن دل که در گلزارِ توحید .
وجودش غرقه در سوزوگداز است.

عظیما : هرچه خواهی آرزو کن .
مخاطب او به هنگامِ نماز است .
+++++++++++++++++++++++++++++
شاعر= عبدالعظیم عربی از ماهشهر
و بندرامام ( سربندر )