یک داستان شنیدنی در باب دوستی با پادشاه عالمین

یک داستان شنیدنی در باب دوستی با پادشاه عالمین

این داستان فقط شیعیان را شرمنده میکند و بس اما .......

شیخ صدوق از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود:

رسول خدا در میان جمعی از اصحاب نشسته بودند که ناگهان چهار نفر

از سیاهان جنازه سیاه چهره ای را به دوش گرفته و در حالی که او را میان

پارچه ای پیچیده بودند به طرف قبرش حمل می کردند.

رسول خدا فرمود اورا نزد من آورید. وقتی جنازه را آوردند.

در مقابل خود به زمین گذاشت و صورتش را باز کرد

سپس به علی علیه السلام فرمود ای علی، این شخص

همان ریاح غلام آل نجار است.علی علیه السلام فرمود:

به خدا قسم هرگاه مرا می دید تواضع می کرد و

خجالت می کشید و می گفت ای علی، تو را دوست دارم.

بعد رسول خدا صلی الله علیه و آله دستور داد او را

غسل دادند و در لباسی از لباس های خودش او را کفن کرد و به همراه

مسلمانان تا کنار قبرش تشییع نمود ومردم زمزمه شدیدی را در آسمان

می شنیدند.رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

انّه قد شیّعه سبعون الف قبیله من الملائکة،کل قبیلة سبعون

الف ملک والله ما نال ذلک الا بمحبتک یا علی

هفتاد هزار گروه از فرشتگان او را مشایعت کردند که هر گروهی

هفتاد هزار نفر بودند، وبه خدا قسم جز ب محبت و دوستی

علی علیه السلام به این مرتبه نرسید.

سپس رسول خدا با دست خود او را در میان قبر نهاد وبعد از آنکه از او

برای مدّتی روی خود را برگردانید خاکها را روی آن ریخت.اصحاب فرمودند

ای رسول خدا دیدم شما مدتی از او روی برگرداندی، سپس قبر را با خاک پوشاندی.

علتش چه بود؟ یغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

این بنده فرمانبردار خدا تشنه از دنیا رفته بود.همسران بهشتی او یعنی حورالعین

با شتاب برایش ازبهشت آب آوردندو او چون غیرتمند است دوست نداشتم

با نگاه کردن به همسرانش او را محزون سازم، مدتی از او روی برگرداندم تا آب آشامید.