شعر بی نظیر سید حمیدرضا برقعی درباره شهید بی سر، شهید محس

شعر بی نظیر سید حمیدرضا برقعی درباره شهید بی سر، شهید محسن حججی:
به نام نامی سر، بسمه تعالی
سر*بلند مرتبه پیکر، بلند بالا سر/فقط به تربت اعلات سجده خواهم کرد*که بنده ی تو نخواهد گذاشت، هر جا سر/قسم به معنی لایمکن الفرار از عشق*که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر/نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن*به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر/سری که گفت: من از اشتیاق لبریزم*به سرسرای خداوند میروم با سر/هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم*مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر/همان سری که یحب الجمال محوش بود*جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر/سری که با خودش آورد بهترین ها را*که یک به یک، همه بودند سروران را سر/زهیر گفت:حسینا! بخواه از ما جان*حبیب گفت:حبیبا! بگیر از ما سر/سپس به معرکه عابس، اجنّنی، گویان*درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر/بنازم اُم وهب را، به پاره تن گفت:*برو به معرکه با سر ولی میا با سر/خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید*گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر/چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید*به روی چادر زهرا (س) گذاشت سقا، سر/در این قصیده ولی آنکه حُسن مطلع شد*همان سری است که برده برای لیلا سر/همان که احمد و محمود بود سر تا پا*همان سری که خداوند بود، پا تا سر/پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد*پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر/میان خاک، کلام خدا مقطعه شد*میان خاک، الف، لام، میم، طا، ها، سر/حروف اطهر قرآن و نعل تازه ی اسب*چه خوب شد که نبوده است بر بدن ها، سر/تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود*به هر که هر چه دلش خواست داد، حتی سر/جدا شده است و سر از نیزه ها درآورده ست*جدا شده ست و نیفتاده است از پا، سر/صدای آیه ی کهف الرقیم می آید*بخوان! بخوان! و مرا زنده کن مسیحا سر/بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام*که آفتاب درآورد از کلیسا، سر/عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟*به چوب! چوبه ی محمل! نه با زبان، با سر/دلم هوای حرم کرده است می دانی*دلم هوای دو رکعت نماز، بالا سر....
پ.ن: :( برای شادی روح همه شهدا، مخصوصا شهید محسن حججی صلوات... *اللهم* صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم...