خوزستان؛ سرزمین نخل و بلوط و آفتاب از دامنه های زاگرس تا

خوزستان؛ سرزمین نخل و بلوط و آفتاب از دامنه های زاگرس تا کرانه های خلیج فارس ، دیار خورشید و شرجی و مهربانی. یک ایران در یک خطه؛ نه . . . یک جهان بنشسته در یک گوشه؛ خوزستان همیشه جاویدان؛ دیار فرزانگان و عالمان اهل حکمت و معرفت. مهد دیرپاترین مرکز علمی ایران ، جایگاه کهن ترین رگه های تمدنی بشریت و گهوارة صنعت و پایگاه صنعت و تابلوی زیبای دیروز و امروز و فردای این سرزمین. ایران باستان هر چه دارد از خوزستان است. ایران دورة اسلامی تا ابد مدیون این دیار است که دروازة ورود تشیع به ایران عزیز بوده است و ایران معاصر با افتخار کنار خوزستان عکس یادگاری می گیرد. خوزستان خزانة ثروت کشور ، صندوق توسعة ملی و قلک همیشه نجیب این سرزمین بوده است. از مادها تا کنون این خوزستان است که اتکای توسعه و پیشرفت و درمان دردهای کشور بوده است. خوزستان فرا استانی استراتژیک است ، استانی که 85 درصد درآمد ملی کشور را در این شرایط سخت اما از صد سال پیش تا کنون تأمین کرده و وظیفة تولید 80درصد انرژی کشور را بر دوش داشته است. استانی که سمفونی زیبای وحدت است. متشکل از اقوام گوناگون و مقاوم ، سربازان و سرداران همیشه سرافراز دفاع از تمامیت ارضی جمهوری اسلامی و مدافعان راستین ولابت و ایران بزرگ. استانی که مرزنشین و پرچمدار مجد و عظمت کشور است. استانی که دیروز همسایة انگلیس شیطان صفت، بعثیان کوردل و امروز داعش تکفیری و قصاب است.
استانی که نخبه خیز است و نخبه پرور. موج نوای سینمای ایران ، ادبیات و شعر و داستان معاصر و هنر و فرهنگ این سرزمین جز با نام فرزندان خوزستان نمی توان نوشت و البته مردان و زنان این دیار شهره و سرخیل ایثار و پایداری و استقامت و شجاعتند.
خوزستان یعنی ایران و ایران یعنی خوزستان. وجب وجب خاک خوزستان با خون جوانان وطن سیراب شده و در نقشه ایران زیبا ماندگار شده و درخشیده است. ذره ذره خاک خوزستان به قیمت بی قیمتی است.
خوزستان خورشید تابان اقتصاد ایران عزیز است . این خورشید تا در پشت ابر بماند و زخمی شود ، موتور محرکه اقتصاد ایران بر جای می ایستد و چرخ حرکت لوکوموتیوپیشرفت و توسعه کشور از پیش رفتن باز می ایستد.
آری؛ خاک خوزستان بوی شهادت می دهد. این خاک مقدس است . چه لاله هایی که بر این خاک پرپر شد. چه اشکهایی که بر این نغلتیده و چه خون ها که نریخته ، چه قامت هایی که خم نشد تا امروز پرچم زیبای سه رنگ در خاک این سرزمین به اهتزاز درآید.
خوزستان صدای عشق و ترانه وطن را سر می دهد. خوزستان پژواک تاریخ و تاریخ برگی از حماسه و قهرمانی خوزستان است. دیار پرسشهای بی پاسخ و تناقض های سترگ.
امروز بزرگترین سرمایه ممکن خوزستان در معرض تاراج است. مگر امام عظیم الشأن ما نفرموده بود که خوزستان دین خود را به اسلام ادا کرد! پس کجایند مسئولین ما که پاسخ دهند در این سه دهه چگونه دین خود را به خوزستان ادا کرده اند؟ مگر رهبر حکیم و فرزانه ما نفرموده بود خوزستان را بسازید ، چنان که آن طرف آبی ها حسرتش را بخورند! پس کجایند مسئولین ما که پاسخ دهند؟ قول های رئیس جمهور عصر سازندگی کجا رفت؟ عذر خواهی رئیس جمهور دوره اصلاحات چه دردی از مردم خوزستان دوا کرد؟ مهر دولت مهرورز به خوزستان چه شد؟ پروژه های عقب مانده نیمه تمامی که در حدود 300هزار میلیارد تومان بر زمین مانده است چگونه به سرانجام می رسند؟! هنوز چند ماهی از سفر رئیس دولت تدبیر و امید به خوزستان نمی گذرد. مگر قرار نبود دولت راستگویان مستقر شود؟ مگر قرار نبود وعدة دروغ ندهیم. آقای رئیس جمهور! از آب رسانی به اهواز و کارون ، فاضلاب اسف بار و حل مشکلات فاینانس قطار شهری و لایروبی اروند رود و کارون چه خبر دارید؟؟!!
رئیس جمهور محترم، آقای رئیس مجلس ، وزرا و نمایندگان عزیز مردم در مجلس؛
امروز مردم خوزستان از شما مطالبة دیگری دارند . مردم خوزستان می گویند: آب خوزستان در سراسر کشور تقسیم می شود. دیگر بگذارید نفس بکشیم. هوای ما را نگیرید. سئوال اساسی این است؛ چرا نسبت به وضعیت خوزستان بی تفاوتیم؟ چرا سنسورهای مسئولین ما برای شنیدن ، دیدن و فهمیدن مشکلات استان خوزستان چنان کور و کر و بدون درکند؟ مگر نه این که خوزستان یعنی روایت تلخ و تراژدیک از سرنوشت یک ملت مظلوم و محروم. خوزستان یعنی تشنگی در کنار پر آب ترین رودهای ایران. خوزستان یعنی بیکاری و فقر در کنار صنایع ملی و لوله های نفت و گاز. خوزستان یعنی رتبة سوم بیکاری کشور در حالی که ده ها هزار نفر نیروی کار غیر بومی دارد. خوزستان یعنی 400هزار نفر بی سواد و رتبه 30آموزشی. خوزستان یعنی مدارس کپری و کانتینری. خوزستان یعنی یک شهر تحت پوشش کمیته امداد. خوزستان یعنی خاکستر شرکت توسعه نیشکر بر روی سر مردم اهواز. خوزستان یعنی باران اسیدی 205 حلقه چاه نفت بر روی سر مردم اهواز. خوزستان یعنی کشاو