چشمه لطف

چشمه لطف
الهی بی پناهان را پناهی * * * به سوی خسته حالان کن نگاهی
مرا شرح پریشانی چه حاجت * * * که بر حال پریشانم گواهی
خدایا تکیه بر لطف تو دارم * * * که جز لطفت ندارم تکیه گاهی
دل سرگشته ام را رهنما باش * * * که دل بی رهنما افتد به چاهی
نهاده سر به خاک آستانت * * * گدایی ، دردمندی ، عذرخواهی
گرفتم دامن بخشنده ای را * * * که بخشد از کرم کوهی به کاهی
خوشا آن کس که بندد با تو پیوند * * * خوشا آن دل که دارد با تو راهی
زنخل رحمت بی انتهایت * * * بیفکن سایه بر روی گیاهی
به آب چشمه لطفت فرو شوی * * * اگر سر زد خطایی ، اشتباهی
مران یا ربّ زدرگاهت « رسا » را * * * پناه آورده سویت بی پناهی