ﺍﺯﻟﺒﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﻋﺴﻞ ﺭﻳﺨﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﺖ ﺷﺪﻡ

ﺍﺯﻟﺒﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﻋﺴﻞ ﺭﻳﺨﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﺖ ﺷﺪﻡ
ﺗﻮ ﭼﻪ ﻛﺮﺩﻯ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺗﺎ ﻛﻪ ﻗﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﺷﺪﻡ
ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﻌﺮﻯ ﺯﻣﻦ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪﻯ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﻣﺴﺖ
ﺩﺭ ﺗﺐ ﻭ ﺗﺎﺏ ﺗﻨﺖ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺖ ﺷﺪﻡ
ﻃﺎﻗﺖ ﺩﻭﺭﻯ ﺁﻥ ﺭﻭﻯ ﺗﻮ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﭼﻮ ﻣﺮﮒ
ﻋﺎﺑﺮﻯ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺷﺪﻡ
ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﺑﻰ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮔﻮﻳﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺩﺍﺑﺎﺩ
ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﺪ ﻟﺒﺖ ﻭﺍﻟﻪ ﻭ ﺳﺮﻣﺴﺖ ﺷﺪﻡ
ﻗﻠﻤﻢ ﻣﺴﺖ ﺷﺪﻩ ﺩﻟﺒﺮ ﻧﺎﺯﻡ ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﺍﻡ ﻛﺮﺩﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺖ ﺷﺪﻡ
ﺗﻮ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻛﻦ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﻭ ﻗﻨﺪ ﻧﮕﺎﺕ
ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻰ ﺯﺷﺮﺍﺏ ﻧﮕﻬﺖ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﻣﺴﺖ ﺷﺪﻡ .
ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺑﺎﺭﺍﻥ ‏(ﻧﻮﯾﺪ