در مصیبت حضرت امام محمد تقی(ع)

در مصیبت حضرت امام محمد تقی(ع)
صد پاره جگر خسرو دین مظهر داد است
مظلوم جواد است
از زهر ستم کشته مه برج وداد است
مظلوم جواد است
از ارض و سماء ناله سوی عرش خدا شد
گریان به جنان چشم رسول دو سرا شد
زین ماتم عظمی به جهان نوحه به پا شد
در ماتم فرزند غریب الغربا شد
او شافع امت به صف حشر معاد است
مظلوم جواد است
از کید زن روسیه شوم بد اختر
شد کشته تقی پور رضا معدن گوهر
گریان به جنان گشته علی ساقی کوثر
هم نوحه کنان فاطمه خاکم شده بر سر
در شهر علوم نبوی رکن و عماد است
مظلوم جواد است
نالید ز سوز جگر و آب طلب کرد
زن بست به رویش در و اظهار غضب کرد
از شدت کین بر شه دین سوء ادب کرد
بر گشت به آن طینت و اظهار نسب کرد
در هر دو جهان بر من و تو باب مراد است
مظلوم جواد است
شد کشته تقی و همه جا غرق فغان شد
از پیکر پاکش همه جا عطر فشان شد
از گلشن طه گل بی خار خزان شد
اشک من و تو از مژه چون سیل روان شد
از فرط الم روز جهان لیل سواد است
مظلوم جواد است