گفتم: در دلم امید نیست.

گفتم: در دلم امید نیست.
گفــــــــــت: هرگز از رحتم
ناامید نباش (زمر 53)
گفتم: احساس تنهایی می ڪنم. گفــــــــــــــــــــت: از رگ گردن به تو نزدیڪترم (قاف 16)
گفتم: انگار مرا از یاد برده ای. گفــــــــــت: مرا یاد ڪن (بقره 152) گفتم: در دلم شادی نیست.
گــــــــــفت: باید به فضل رحتم شادمان گردی (یونس 58)
گفتم: تا ڪی باید صبر ڪنم؟ گفــــــــــــــــــــت:
همانا یاریم نزدیڪ است
(بقره 214)
و چه ڪسی از او
راستــــــــــگوتــــــــــر؟...