ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﻤﺎﺭ ﻫَﻮَﺳَﺖ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻢ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺎﺯ ..
ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﻮﺟﻪ ﯼ ﯾﮏ ﻓﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺩﻟﻢ ﺭﺍﺿﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ..
ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺍﻓﺮﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﯾﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺋﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﺤﺮﺍﺏ ﻧﮕﺎﻫﺖ ..
ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺮﻕِ ﮔﺰﮐﯽ ﺁﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺩ ﻗﺪﻣﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻮﻕ ..
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺪﻣﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﺻﺪ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﻡ ﻭ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ..
ﺑﺎ ﺁﻩ ﺷﺒﻢ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﻗﺴﻤﺖ ﻧﺸﺪ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﻭﺻﺎﻝ ﻣﻦ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ..
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺬﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..

ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻭﻟﯿﮑﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ ﺍﯼ ﻋﺸﻖ ..
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺷﻬﺮ ﻟﺒﺖ ﺗﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ..