ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝِ ﮔﺬﺭ ﺍﺳﺖ،

ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝِ ﮔﺬﺭ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﻪ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦِ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ . . .
ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺁﻏﺎﺯِ
ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺳﺖ . . .


ﻭ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ ﺍﺯ
ﭼﻨﯿﻦ ﺭﻭﺯﯼ !


ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ . . .
ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟
ﻣﺜﻼً ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺻﺒﺢ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼِ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﻮﻡ
ﻭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻨﺎﺭِ ﺧﺪﺍ
ﺣﻮﺍﻟﯽِ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ . . .
ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﻫﺮﺍﺳﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﻫﺎﯼِ
ﺯﻣﯿﻨﯽ !