پارت ۴۳
ناری: خاندان سلطنتی همیشه برام جالب بوده بدونم زندگی شاهزادهها و ملکهها چطور بوده.
ههوون: یعنی دوست داشتی شاهزاده باشی؟
ناری با خنده گفت خب، کی بدش میاد؟
بعد کمی مکث کرد و ادامه داد: البته فکر کنم زندگیشون اونقدرها هم راحت نبوده. همیشه باید طبق چیزی که ازشون انتظار داشتن رفتار میکردن.
برای لحظهای لحنش جدیتر شده بود. قبل از اینکه فرصت کنم چیزی بپرسم، سفارشهامون رسید و صحبت عوض شد.
ناری همیشه برام رفتار های عجیبی داشت همیشه منو اذیت میکرد اما ایندفعه لحنش کنایه نداشت انگار چیزیو تجربه کرده بود
تهیون فنجونش رو برداشت و گفت: خب بعد از این استراحت امیدوارم دیگه کسی از خوندن کتاب شکایت نکنه.
ههوون: من هیچ قولی نمیدم
و دوباره خندهمون فضای کافه رو پر کرد.
ناری خیلی زود از میز بلند شد به کتابخونه رفت تا تحقیقشو کامل کنه
هه وون آرین هم برای گرفتن سفارش دوم سمت پیشخوان رفتن
من کنار پنجره نشسته بودم و به رفتوآمد مردم نگاه میکردم که صدای تهیون رو شنیدم.
تهیون: همیشه اینقدر ساکتی؟
یونا: وقتی کسی مزاحمم نباشه آره.
تهیون: پس الان شرایط سختی داری
نگاهش کردم : تو همیشه باید اخرین حرف بزنی ؟ تهیون: نه فقط وقتی طرف مقابلم انقدر اصرار داره جواب بده
با ناباوری نگاش کردم چطوری میتونست توی آرامش انقدر آدم و عصبی کنه
چند لحظه سکوت بینمون برقرار شد ، با چشمایی عصبی نگاش کردم چشم تو چشم شدیم نگاهش خیلی عجیب بود سریعا نگاهم گرفتم به پنجره دادم به رفت امد ها نگاه کردم ، بعد از چند دقیقه سمتش برگشتم گفتم : تو چی ؟ همیشه انقدر جدی و کم حرفی ؟
تهیون: چرا؟ انتظار داشتی برات شعر بخونم
یونا: نه فقط فکر میکردم شاید بیرون از مدرسه شخصیت متفاوتی داشته
ههوون: یعنی دوست داشتی شاهزاده باشی؟
ناری با خنده گفت خب، کی بدش میاد؟
بعد کمی مکث کرد و ادامه داد: البته فکر کنم زندگیشون اونقدرها هم راحت نبوده. همیشه باید طبق چیزی که ازشون انتظار داشتن رفتار میکردن.
برای لحظهای لحنش جدیتر شده بود. قبل از اینکه فرصت کنم چیزی بپرسم، سفارشهامون رسید و صحبت عوض شد.
ناری همیشه برام رفتار های عجیبی داشت همیشه منو اذیت میکرد اما ایندفعه لحنش کنایه نداشت انگار چیزیو تجربه کرده بود
تهیون فنجونش رو برداشت و گفت: خب بعد از این استراحت امیدوارم دیگه کسی از خوندن کتاب شکایت نکنه.
ههوون: من هیچ قولی نمیدم
و دوباره خندهمون فضای کافه رو پر کرد.
ناری خیلی زود از میز بلند شد به کتابخونه رفت تا تحقیقشو کامل کنه
هه وون آرین هم برای گرفتن سفارش دوم سمت پیشخوان رفتن
من کنار پنجره نشسته بودم و به رفتوآمد مردم نگاه میکردم که صدای تهیون رو شنیدم.
تهیون: همیشه اینقدر ساکتی؟
یونا: وقتی کسی مزاحمم نباشه آره.
تهیون: پس الان شرایط سختی داری
نگاهش کردم : تو همیشه باید اخرین حرف بزنی ؟ تهیون: نه فقط وقتی طرف مقابلم انقدر اصرار داره جواب بده
با ناباوری نگاش کردم چطوری میتونست توی آرامش انقدر آدم و عصبی کنه
چند لحظه سکوت بینمون برقرار شد ، با چشمایی عصبی نگاش کردم چشم تو چشم شدیم نگاهش خیلی عجیب بود سریعا نگاهم گرفتم به پنجره دادم به رفت امد ها نگاه کردم ، بعد از چند دقیقه سمتش برگشتم گفتم : تو چی ؟ همیشه انقدر جدی و کم حرفی ؟
تهیون: چرا؟ انتظار داشتی برات شعر بخونم
یونا: نه فقط فکر میکردم شاید بیرون از مدرسه شخصیت متفاوتی داشته
- ۲۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط