آدما چه مرد وچه زن

آدما چه مرد وچه زن
از طرف مقابلشون تو خیال خودشون
یه تصوری دارن وبرمبنای اون
یه تجسم درست میکنند
که معمولا با حقیقت فرق داره
وقتی در برخورد حقیقت وتصور
تصوراتشون مطابق در نمیاد
حقیقت ارزش خودشو از دست میده
واونا مثل بچه هایی که
اسباب بازی شکستشونو عوض میکنن
میرن به طرف کس دیگه
این چرخه احمقانه ادامه داره
وما هرگز به چیزی که میخواهیم نمیرسیم
کاش بتونیم در مواجهه تصور وحقیقت
بااستفاده از اندیشه حقیقت رو
جایگزین خیال کنیم تا به ارامش برسیم
و از مرغ همسایه رو غاز دیدن بپرهیزیم