دیوارنگاره پر نگاره بخش اول هندسه

این عکسی از #دیوار_نگاره‌ ای است که در سفری به #پایتخت و در زمان شرکت در یک #همایش فنی متوجه‌اش شدم و تصمیم گرفتم عکس واضح آن را داشته باشم تا در فرصت مناسب، دیدگاههایم نسبت به این اثر هنری را منتشر کنم. اکنون که فرصتش پیش آمده می‌خواهم بخش اول را بیان کنم.
اینک بخش اول: #هندسه
هندسه را با چی می‌شناسید؟ معلوم است؛ با اشکال هندسی، با #متوازی‌الاضلاع ، #مستطیل ، #مربع ، #لوزی ، #دایره ،  #مثلث آن هم از همه جورش، به ویژه #مثلث_متساوی_الساقین ، #مثلث_متساوی‌_الاضلاع و نوع پرحاشیه‌اش #مثلث_قائم‌الزاویه با آن قانون معروف اندیشمند یونانی یعنی #فیثاغورث .
اما ابزار رسم هم مهم است. ابزارهایی که از دوران مدرسه با آنها آشنا شدیم و شاید شما خواننده عزیز هنوز هم به کارتان می‌آید. بله درست فهمیدید؛ منظورم #گونیا و #نقاله و #پرگار است.
حالا برگردیم به دیوارنگاره. خوب که دقت کنید می‌توانید دو کوه بلند را ببینید. کوههایی سر به فلک کشیده و با قله‌های به برف نشسته که به شکل واضحی گونیا هستند. در اطراف این قله‌ها تعدادی #عدد #هفت ترسیم شده‌اند که شبحی از پرندگان در حال پرواز را تداعی می‌کنند. آن پایین هم یک نقاله دیده می‌شود. نقاله‌ای که چهارپاست و گویی نعره می‌زند!
اما از پرگار خبری نیست! شاید چون طراح(ان) ایده‌ای در گنجاندن پرگار در این دیوارنگار به ذهن‌شان نرسیده است!
این دیوارنگاره هنوز حرفها دارد برای گفتن که می‌گذارم برای نویسه‌ای دیگر!