پست استاد پرستویی:

پست استاد پرستویی:


ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻡ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺶ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ
ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﻧﮑﺮﺩﯾﻢ ... ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻤﺎﻥ
ﻗﻄﻊ ﺷﻮﺩ . ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺩﻟﻢ ﻫﻮﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﻬﺶ ﺯﻧﮓ
ﻣﯽﺯﻧﻢ ... ﺗﻠﻔﻨﺶ ﺑﻮﻕ ﻣﯽﺯﻧﺪ ... ﺑﻮﻕ ﻣﯽﺯﻧﺪ ... ﺑﻮﻕ
ﻣﯽﺯﻧﺪ ... ﻭﻗﺘﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﻤﯽﺩﻫﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﯾﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺮﯾﺪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﯾﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺍﺳﺖ ...
ﺍﻻﻥ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﻟﻢ ﻫﻮﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﮒ ﻣﯽﺯﻧﻢ . ﺷﻤﺎﺭﻩ " ﺑﯿﺮﻭﻥ " ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ": ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﮕﯿﺪ ﺑﯿﺎﺩ ﺧﻮﻧﻪﺍﺵ، ﺩﻟﻢ
ﺑﺮﺍﺵ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ "! ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻦ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺮﻓﺘﻪ " ﺑﯿﺮﻭﻥ " ... ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺶ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻥ ...
ﺑﺮﻭ ﭘﯿﺸﺶ ... ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ ... ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻤﻪ
ﺑﻮﺳﺶ ﮐﻦ ... ﺻﻮﺭﺗﺘﻮ ﺑﭽﺴﺒﻮﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﺶ ... ﻣﺤﮑﻢ
ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻦ ... ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ ... ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ
ﺑﺮﻩ " ﺑﯿﺮﻭﻥ " ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﮕﺮﺩﯼ ...
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ " ﺑﯿﺮﻭﻥ " ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ