زندگی ات را محدود به بودن و نبودن آدمها نکن!

زندگی ات را محدود به بودن و نبودن آدمها نکن!
روی پاهای خودت بایست!
تا تنهایی ات را بیهوده نیابی!
هیچکس را بهترین زندگی ات خطاب نکن!
یادت باشد:
آدمها بهترین که خطاب شوند خیالاتی میشوند!
هوا برشان میدارد و تو را به هر جهت که بخواهند میبرند!
زندگی ات را که مشروط به دیگران کنی...
جایی برای کشف خودت باقی نمی گذاری!
آدمها که مهم تلقی شوند تغییرت میدهند!
آنوقت تو میمانی و یک دوگانگی شخصیت!
یادت باشد:
کسی بهترین زندگی ات میشود که خودش بخواهد!
مبادا عروسک خیمه شب بازی دست دیگران شوی!
مگذار زندگی ات محتاج تأیید گرفتن از دیگران باشد!