بیاید توی کامنتا درد و دل کنیم مال من اینه

اقا من دانش اموز ممتازم. یعنی من توی درسا به دوستام کمک میکنم یکبار حتی سه نمره نمره اشو بالا بردم خودم تنهایی ولی من... من دانش اموز ممتاز... الان... زمان جنگ رمضان... پنج نمره کاهش نمره داشتم... یعنی چی یعنی اینکه منی که انقدر کار کردم و دانش اموز نمونه ام (کلی چیز میز نوشته بودم گفتم یه وقت ناراحتتون نکنم پاک کردم) درسام ریده وضعیت تحصیلیم ریده یعنی منی که نهایت فارسی رو نوزده و و نیم، نوزده میشدم الان چهارده شدم. عربیم رو هم همینطوری دقیقا خب این یعنی چی. مجبورین اصلا توی این زمان امتحان بگیرید برینید به نمره ی دانش اموز؟. من الان چیکار کنم اخرش؟ با سرزنش والدینم مواجه بشم؟ چه غلطی کنم؟ بشینم خودمو بکشم؟ یا افسرده بشم و بقیه بهم به چشم یه احمق تنبل نگاه کنن؟ من چیکار کنم که همزمان هم مامانم میگه برم برای مهمونا چایی بریزم هم باید امتحانمو بخونم؟ باید همزمان که مهمونی ام امتحان بدم؟ چرا فقط اموزش پرورش نمیاد و امتحانا مستمر یا هر کوفت و زهر مار دیگه ای رو برای بعد از جنگ نمیذاره؟ اره اره مشکل از منه مشکل از منه که تنبلی کردم مشکل از منه که درسم رو توی اولویت قرار ندادم و ترجیح دادم به سلامت روانم و جسمم برسم تا درسایی که بعد از یکماه فراموش میکنم تقصیر منه که کوتاهی کردم هرچی اصلا من اره من میتونم کل کتابو خودم تنهایی یاد بگیرم و حفظ کنم ولی بقیه چی؟ بقیه میتونن؟ اگه فقط فقط قبول کنن هرچی امتحانه رو بندازن برای بعد از جنگ اتفاق خاصی نمی افته و این وسط یه عده میتونن بدون گریه کردن و فشار روحی و عصبانیت نمره ی واقعی به دست بیارن