پیر گفت مگر نمی‌گویند که جنگ به بازی شطرنج می‌ماند؟

پیر گفت مگر نمی‌گویند که جنگ به بازی شطرنج می‌ماند؟

پرنس آندره‌ی گفت: در بازی شطرنج تو روی هر حرکت می‌توانی هر چه بخواهی فکر کنی و از فشار زمان فارغی و نیز با این تفاوت که در شطرنج اسب همیشه نیرومندتر از پیاده است و دو پیاده همیشه قوی‌تر از یک پیاده است، حال آنکه در جنگ یک گردان گاه نیرومندتر از لشکری است و بعضی وقت‌ها ناتوان‌تر از یک گروهان است. هیچ کس از قدرت نسبی واحدها خبر ندارد. باور کن اگر دستورالعمل‌های ستادها در کارها تأثیری می‌داشت من در ستاد می ماندم و دستور‌العمل صادر می‌کردم، اما به جای این کار افتخار دارم که این‌جا باشم و در هنگ با این آقایان خدمت کنم و اطمینان دارم که نتیجه نبرد فردا به کار ما وابسته است و نه به آن‌ها و دستور العملشان... موفقیت در جنگ هرگز نه به چگونگی موضع وابسته بوده نه به کیفیت تسلیحات و نه حتی به تعداد نفرات واحدها. هیچ وقت هم به این‌ها وابسته نخواهد بود، در همه حال از همه کم‌تر به وضع موضع‌ها مربوط است.

(پی‌یر پرسید) پس به چه چیز مربوط است؟

پرنس آندره‌ی گفت: به احساسی که در دل من و در دل یک یک سربازان است.


جنگ و صلح/ لئون تولستوی/ جلد سوم/ ص. ۱۱۰۷



#کتاب_جان #بریده_کتاب #جنگ_و_صلح #لئون_تولستوی #لئو_تولستوی #جنگ