ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻋﺼﺮ ﻓﺮﯾﺐ

ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻋﺼﺮ ﻓﺮﯾﺐ
ﻋﺼﺮ ﺍﺳﻤﺎﯼ ﻏﺮﯾﺒﻪ
ﻋﺼﺮ ﭘﮋﻣﺮﺩﻥ ﮔﻠﺪﻭﻥ
ﭼﺘﺮﺍﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻥ
ﺷﻬﺮ ﻣﺎ ﺳﺮﺵ ﺷﻠﻮﻏﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﺵ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﻭﻏﻪ
ﺁﺳﻤﻮﻧﺎﺵ ﭘﺮ ﺩﻭﺩﻩ
ﻗﻠﺐ ﻋﺎﺷﻘﺎﺵ ﮐﺒﻮﺩﻩ
ﮐﺎﺵ ﺗﻮ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﻘﺎﯾﻖ
ﺑﺸﯿﻨﯿﻢ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻗﺎﯾﻖ
ﺑﺰﻧﯿﻢ ﺩﻝ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎﻣﻮﻥ ﭘﺮ ﻧﺮﺩﻩ
ﭘﺸﺖ ﻫﺮ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﭘﺮﺩﻩ
ﻗﻔﺴﺎ ﭘﺮ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻟﺒﺎﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻨﺪﻩ
ﭼﺸﻤﺎ ﺧﻮﺋﻪ ﺳﻮﺍﻟﻪ
ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﻣﻬﺎﻟﻪ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﻣﯿﻠﯽ
ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻟﯿﻠﯽ
ﮐﺎﺵ ﺗﻮ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﻘﺎﯾﻖ
ﺑﺸﯿﻨﯿﻢ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻗﺎﯾﻖ
ﺑﺰﻧﯿﻢ ﺩﻝ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻧﻘﺪﻩ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺳﺎﺣﻞ
ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺸﻪ ﻏﺎﻓﻞ
ﻗﺎﯾﻖ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯿﺮﻭﻧﯿﻢ
ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻣﯿﻤﻮﻧﯿﻢ
ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺁﺳﻤﻮﻧﺶ ﻧﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﺮﺩﻣﻮﻧﺶ
ﻧﻪ ﻏﻤﺶ ﻧﻪ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺷﺶ
ﻧﻪ ﮔﻼﯼ ﮔﻞ ﻓﺮﻭﺷﺶ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻫﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻫﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﭘﺲ ﺑﺒﯿﻦ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﻤﻮﻧﻪ
ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﺍﯾﻨﻮ ﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﮔﻪ ﻓﺮﺩﺍ
ﻭﻋﺪﻩ ﻣﺎ ﻟﺐ ﺩﺭﯾﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﮔﻪ ﻓﺮﺩﺍ
ﻭﻋﺪﻩ ﻣﺎ ﻟﺐ ﺩﺭﯾﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﮔﻪ ﻓﺮﺩﺍ...
داریوش