به نامِ او که ابرِ آسمانش .

به نامِ او که ابرِ آسمانش .
بُوَد سقّایِ دوست و دشمنانش .
***********************

( طنین رحمت 1 )

دلا آهنگِ باران دلنشینه .
طنینِ رحمتِ حیّ مبینه .

بَوَد هر قطره اش برتر ز گوهر.
بسی زیبا و هم شور آفرینه .

به هنگام عروج از بسترِ خود .
جنینی لاغر و زار و حزینه .

اگر چه اوج میگیرد ز دریا .
ولی راهی به ملکِ اوّلینه .

گهی جنجالی و پر طمطراقه .
گهی آرام و نرم و نازنینه .

گهی سیل و خرابی , در رکابش .
که با رنج و مشقّت همنشینه .


هر آنگه بیشتر دارد صعودی .
سقوطش هم به نسبت , بیشترینه .

طنین مَقدَم و آن رعد و برقش .
به جان و دل , بسی رُعب آفرینه .

ترابِ تشنه , چون سیراب گردد .
تو گوئی , گلشنِ خُلدِ برینه .

ببارد بی ریا , بر دوست و دشمن .
مرامِ خالقِ ما , اینچنینه .

کند بر دوستانِ خود , مروّت .
که با دشمن , مدارا بهترینه .
++++++++++++++++++++++++++
ادامه دارد.
شاعر عبدالظیم عربی ازماهشهروسربندر
(تصویر متحرّک است .ولی اگر عمل نکرد .باید بطریقی آنرا به تلگرامتان
منتقل کنید. )
باتشکر و پوزش از آقامهران و پروفایلش با این تصویر زیبا و متحرّک .