دومین سفیر خاص

دومین سفیر خاص

دومین نایب خاص حضرت مهدی علیه‏السلام در عصر غیبت کوتاه مدتش، «محمد بن عثمان» بود. او کنیه‏ا ش ابوجعفر و به لقب «عمری»، «عسکری» و «زیات» خوانده می‏شد.

از بهره‏ ها و نعمتهای بزرگ جناب «عثمان بن سعید» در زندگی پرافتخارش از جمله این بود که خداوند فرزند شایسته ‏ای به او روزی ساخت که در ویژگیها و امتیازات و فضایل اخلاقی، بسان پدر بود.

و درپست گذشته ترسیم گردید که حضرت عسکری علیه‏السلام تصریح فرمود که: «عمری و فرزندش، هر دو مورد اعتماد ما هستند.»

و نیز فرمود: «پسرش محمد، وکیل پسرم، مهدی شما، خواهد بود.»

گزینش سفیر دوم، از این رو بود که حضرت مهدی علیه‏السلام «محمد» را به جای پدر برگزید تا همان نقش حساس و اساسی را که پدرش در دوران پرافتخارش به عهده داشت ایفا کند و طی نامه‏ های متعددی به بزرگان شیعه، به همه اطلاع داد که «محمد» را به عنوان نایب دوم، برگزیده است.

از جمله این نامه ‏ها، نامه مبارکی است که آن گرامی به «محمد بن ابراهیم مهزیار» مرقوم داشته است که از جمله مرقوم می‏فرماید:

«... و الابن (وقاه الله) لم یزل ثقتنها فی حیاة الأب (رضی الله عنه و أرضاه و نضر وجهه) بجری عندنا مجراه ویسد مسده وعن أمرنا یأمر الابن وبه یعمل، تولاه الله، فانته الی قوله....» (1).

یعنی: پسر جناب «عثمان بن سعید»، «محمد»، که خدای نگاه دار او باد! همچنان به انجام مسئولیت خطیر او همت می‏گمارد و جای خالی او را در خدمت به حق و عدالت، پر می‏کند. او نیز چون پدرش که خدای از او راضی باد!... دستورات ما را بیان می‏کند و بدان عمل می‏نماید، خدای او را دوست بدارد. از این رو سخن او را بشنو و اوامر او را امتثال نما!...

جناب «محمد بن عثمان» با دریافت نامه ‏ای که حضرت مهدی علیه‏السلام در آن، رحلت پدرش را به او تسلیت فرموده بود، برگ زرین دیگری بر دفتر افتخارات خویش افزون ساخت که در آن نامه مبارک از جمله آمده است:

«انا لله و انا الیه راجعون، تسلیما لأمره و رضاءا بقضائه، عاش أبوک سعیدا و مات حمیدا، فرحمه الله وألحقه بأولیائه و موالیه علیهم‏السلام فلم یزل مجتهدا فی أمرهم، ساعیا فیما یقربه الی الله (عز و جل) و الیهم، نضر الله وجهه و أقاله عثرته....

أجزل الله لک الثواب و أحسن لک العزاء، رزئت و رزئنا و أوحشک فراقه و أوحشنا، فسره الله فی منقلبه.

کان من کمال سعادته أن رزقه الله تعالی ولدا مثلک، یخلفه من بعده و یقوم مقامه بأمره و یترحم علیه.

و أقول: الحمد لله، فان الأنفس طیبة بمکانک و ما جعله الله تعالی فیک و عندک، أعانک الله و قواک و عضدک و وفقک و کان لک ولیا و حافظا و راعیا و کافیا و معینا.« (1).

یعنی: همه‏ ی ما از آن خدا هستیم و همگمی بی‏تردید به سوی او باز می‏گردیم. ما تسلیم فرمان او و راضی به داوری و فرمان و تقدیر او هستیم.

پدرت سعادتمندانه زیست و ستوده و شایسته از جهان رخت بربست. رحمت و بخشایش خدا بر او باد و خداوند او را به اولیای خویش ملحق سازد!

او همواره در انجام دستورات پیشوایان و سروران خویش،کوشا بود و در کارهایی که او را به خدا و اولیای او نزدیک سازد، کوشش خستگی‏ناپذیری داشت، خداوند روح او را شاد و چهره‏اش را درخشان سازد و او را بیامرزد.

خداوند پاداش و ثواب تو را افزون گرداند و در این مصیبت به تو شکیبایی نیکو ارزانی دارد.

محمد! تو اینک در رحلت پدر داغدار و مصیبت زده‏ای و ما هم اندوهگین. فراق پدرت برای تو وحشتناک و برای ما اندوهبار. خداوند او را در بازگشتگاه خود شادش گرداند.

از کمال نیکبختی او این است که خداوند فرزندی همچون تو به وی روزی ساخت که پس از مرگ او بماند و جانشین او گردد و برای پدر طلب آمرزش نماید.

بر این نعمت، خدای را سپاس، چرا که دلهای شیعیان ما به وجود تو و به آنچه خدا در شخصیت تو و نزد تو قرار داده است، شادمانند. خدا یاریت کند و به تو نیرو و اقتدار بخشد و پشتیبانیت کند و در کارها، به تو توفیق ارزانی دارد و نگهبان، حافظ، کفایت کنند امور و یار و یاورت باشد!
آن جناب بارها به شایستگان خبر داد که پس از رحلتش «حسین بن روح نوبختی» بجای او منصوب شده و انجام وظیفه خواهد کرد.


(1). غیبت طوسی، ص 230.

(1). اکمال‏الدین، ج 2، ص 510 و غیبت طوسی، ص 220.
#اسلام
#امام
#شیعه
#شهدا
#حجاب
#عفاف
#حیا
#نجابت
#پاکدامنی
#رهبری
#مذهبی
#یا_علی
#یا_مهدی_ادرکنی
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#امام_تنها_آقای_خاص_من
#اللهم_احفظ_الامام_الخامنه_ای
#اللهم_احفظ_الامام_الخامنه_ای