جوجهی منp7
جوجهی منp7
نویسنده:/
جیمین خیلی سردرگم بود...با دیدن رزی اونم توی اولین روز دانشگاه براش مثل یه سورپرایزِ خوشحال کننده بود...یه حس شادی و خوشحالی داشت اما از طرفی سردرگمیش از یه فکر دیگه نشعت میگرفت...از فکرِ اینکه دقیقا به یونگی چه حسی داره...توی دلش میگفت:" شایط چون اولین دوستِ پسری بوده که پیدا کردم(چون قبلا فقط با رزی دوست بوده)"...از طرفی هم فکر میکرد" شاید چون یهبار یونگی پشتمو گرفته همچین حس خوبی نسبت بهش پیدا کردم")...ولی درواقعیت این حس چیزی نبود که بشه برای جیمین الکی و سوءتفاهم باشه...استاد اومده بود و داشت درس میداد...جیمین هم به تابلوی روبهروش خیره بود...اما فکرش پیش پسر پشت سرش بود و هیچی از مبحث نمیفهمید...اون نسخ همون خندهی لثهای یونگی شده بود...از طرفی یونگی هم هنوز تحت جادوی خندهی جیمین بود...اونم میدونست که یه چیزی ته دلش نسبت به جیمین داره تکون میخوره
(از اینجا به بعد وارد قضیهی زوجِ دوستداشتنیِ تهکوک میشیم!)
جونگکوک داشت تدریس میکرد و وقتی کارش تموم شد نشست سر میزش و یه نگاهی به دانشجوها انداخت...اون توی دانشگاه، ستردی ها دو زنگ رو با این کلاس میگذروند و از این بابت خوشحال بود...چون یه پسری توی این کلاس، با نگاه پر نفوذ و سردش دل استادو برده بود...جونگکوک هرگز فکر نمیکرد روی دانشجوی خودش کراش بزنه...هروقت تدریس میکرد سعی میکرد با یه حالت جذاب پای تخته وایسه...دست خودش نبود، قریضهش اینطور بود...صداش رو سعی کرد با کمترین لرزش از حلقش خارج کنه(استاد× تهیونگ~):
× اقای کیم ته! لطفا بیا پای تخته و چیزی که یاد گرفتی رو خیلی خلاصه برامون بگو
...
تهیونگ بلند شد و رفت پای تخته و شروع کرد به توضیح دادن و کشیدن خطهایی که از دید جونگکوک کاملا نامفهوم بود؛ چون جونگکوک به هیچ چیزی توجه نمیکرد جز هیکل و کمر باریکِ تهیونگ....دلش میخواست ساعت ها اونو نگاه کنه....تهیونگ متوجه نگاه های خیره و سنگینو ذوب کنندهی استادش شده بود....اون هم از استادش بدش نمیومد.....ولی خب هنوز شناخت کاملی بهش نداشت و فقط به اندازهی دو زنگ بود با اون استاد اشنایی داشت و این اولین باری بود که رفته پای تخته :
~استاد،،،تموم شد
...
جونگکوک لبخندی زد و دندونای خرگوشیش چشمای تهیونگ رو شکار کرد؛ لبخند خرگوشیش قند تو دل تمام دخترای مدرسه اب میکرد...این تنها استاد جوون مدرسه بود و بقیه پیروپتل بودن، این استاد از اونهایی بود که دل دخترو پسرارو میبرد با جذابیتش روی خورشیدو کم میکرد :
×افرین تهیونگ، میتونی بشینی پسر کارت خوب بود
~ممنون استاد
#ادامه_دارد
لایکو فالو نشه؟😿💔
نویسنده:/
جیمین خیلی سردرگم بود...با دیدن رزی اونم توی اولین روز دانشگاه براش مثل یه سورپرایزِ خوشحال کننده بود...یه حس شادی و خوشحالی داشت اما از طرفی سردرگمیش از یه فکر دیگه نشعت میگرفت...از فکرِ اینکه دقیقا به یونگی چه حسی داره...توی دلش میگفت:" شایط چون اولین دوستِ پسری بوده که پیدا کردم(چون قبلا فقط با رزی دوست بوده)"...از طرفی هم فکر میکرد" شاید چون یهبار یونگی پشتمو گرفته همچین حس خوبی نسبت بهش پیدا کردم")...ولی درواقعیت این حس چیزی نبود که بشه برای جیمین الکی و سوءتفاهم باشه...استاد اومده بود و داشت درس میداد...جیمین هم به تابلوی روبهروش خیره بود...اما فکرش پیش پسر پشت سرش بود و هیچی از مبحث نمیفهمید...اون نسخ همون خندهی لثهای یونگی شده بود...از طرفی یونگی هم هنوز تحت جادوی خندهی جیمین بود...اونم میدونست که یه چیزی ته دلش نسبت به جیمین داره تکون میخوره
(از اینجا به بعد وارد قضیهی زوجِ دوستداشتنیِ تهکوک میشیم!)
جونگکوک داشت تدریس میکرد و وقتی کارش تموم شد نشست سر میزش و یه نگاهی به دانشجوها انداخت...اون توی دانشگاه، ستردی ها دو زنگ رو با این کلاس میگذروند و از این بابت خوشحال بود...چون یه پسری توی این کلاس، با نگاه پر نفوذ و سردش دل استادو برده بود...جونگکوک هرگز فکر نمیکرد روی دانشجوی خودش کراش بزنه...هروقت تدریس میکرد سعی میکرد با یه حالت جذاب پای تخته وایسه...دست خودش نبود، قریضهش اینطور بود...صداش رو سعی کرد با کمترین لرزش از حلقش خارج کنه(استاد× تهیونگ~):
× اقای کیم ته! لطفا بیا پای تخته و چیزی که یاد گرفتی رو خیلی خلاصه برامون بگو
...
تهیونگ بلند شد و رفت پای تخته و شروع کرد به توضیح دادن و کشیدن خطهایی که از دید جونگکوک کاملا نامفهوم بود؛ چون جونگکوک به هیچ چیزی توجه نمیکرد جز هیکل و کمر باریکِ تهیونگ....دلش میخواست ساعت ها اونو نگاه کنه....تهیونگ متوجه نگاه های خیره و سنگینو ذوب کنندهی استادش شده بود....اون هم از استادش بدش نمیومد.....ولی خب هنوز شناخت کاملی بهش نداشت و فقط به اندازهی دو زنگ بود با اون استاد اشنایی داشت و این اولین باری بود که رفته پای تخته :
~استاد،،،تموم شد
...
جونگکوک لبخندی زد و دندونای خرگوشیش چشمای تهیونگ رو شکار کرد؛ لبخند خرگوشیش قند تو دل تمام دخترای مدرسه اب میکرد...این تنها استاد جوون مدرسه بود و بقیه پیروپتل بودن، این استاد از اونهایی بود که دل دخترو پسرارو میبرد با جذابیتش روی خورشیدو کم میکرد :
×افرین تهیونگ، میتونی بشینی پسر کارت خوب بود
~ممنون استاد
#ادامه_دارد
لایکو فالو نشه؟😿💔
- ۱۶۸
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط