ﺧﻮﺏ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻯ ...

ﺧﻮﺏ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻯ ...
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ .. ﻣﻦ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ !
ﻧﮕﺎﻫﻢ ...
ﻟﺒﺨﻨﺪﻡ ... ﺗﻠﺨﻰ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻓﺮﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﻯ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﻴﺴﺖ ، ﺷﻮﺭﻳﺪﻩ ﺍﺯ ﻓﺸﺎﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻤﻬﺎ ..
ﻭ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﻡ .. ﻧﻘﺎﺏ ﺳﻨﮕﻰ ﺟﻮﺍﻧﻴﺴﺖ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺧﻔﻪ ﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ، ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻪ ﭼﻠﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ !
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﻫﻪ ﻯ ﻋﺸﻖ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﻣﻰ ﺁﻳﻢ .. ﺍﺯ ﺩﻫﻪ ﻯ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻤﻨﻮﻉ .. ﺯﻳﺒﺎﻳﻰ
ﻣﻤﻨﻮﻉ .. ﺷﻌﺮ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﻭ ﻛﻼﻡ ﻣﻤﻨﻮﻉ !
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻴﺴﺘﻢ .. ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮﻯ ﺩﻫﻪ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺷﺼﺘﻰ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺭﻧﮕﻰ ﺗﻮ ﺳﻨﺠﺎﻕ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ ..
ﺗﺎ ﻣﮕﺮ ﻛﻮﺩﻛﻰ ﻓﺮﻳﺰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻳﺦ ﺑﺸﻜﻨﺪ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ ﺷﺪﻥ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ .. ﺗﺎ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺼﺮﻑ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻡ ، ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﮔﻨﺪﻳﺪﻥ ، ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻛﻨﺪ !
ﻣﻦ ﻋﺪﺩ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺍﻧﻜﺎﺭ ﻧﻤﻴﻜﻨﻢ .. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﺪﺩ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﻡ ﻣﺮﺍ
ﺍﻧﻜﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ !
ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ ﺭﺍ ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﻡ !
ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ .. ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﻟﻤﺲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ .. ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪﻩ ﺍﻡ ..
ﻭ ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﺧﻨﺪﻳﺪﻩ