غاری یک‌ نفره‌ام...

غاری یک‌ نفره‌ام...
درطبقه‌ی دومه آپارتمانی شلوغ...
در محوطه‌ای از یک شهره شلوغ...
صبح‌ها...
بیرون می‌زنم از خودم...
دنبالِ کوهی...
که جایی یک نفره داشته باشد...
شب‌ها...
برمی‌گردم به خودم...
آتش روشن می‌کنم...
وروی دیواره‌هایم...
طرحی می‌کشم...
از ازدحامِ بودن‌هایی که نیستن...
از معشوقه‌ای که باید باشد...
و ندارمش..!