بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
بدنی که از آبی گندیده پدید آمده، مریض و علیل و ضعیف می‌شود و سپس به چنان مردار گندیده و متعفنی مبدل می‌گردد که حتی نزدیک‌ترین افراد و علاقمندترین آنها، از آن فرار می‌کنند که ارزشی ندارد برای دعوت شدن به میهمانی خداوند سبحان.
در این ماه مبارک، اصل وجودی انسان دعوت شده است، یعنی عقل، فطرت و قلب روح او دعوت شده است، نه معده، روده و سایر عروق و سلسله اعصاب یا سلول‌های بدنی‌اش!
میهمانی ویژه:از این رو شاهدیم که این میهمانی، با میهمانی بدن‌ها متفاوت است و پذیرایی‌اش نیز متفاوت است. در این میهمانی، نه تنها از وفور خوردنی‌ها و آشامیدنی‌های رنگارنگ در طول روز خبری نیست، بلکه فرموده در ساعات تعیین شده، نخور و نیاشام و شب را نیز بیشتر به عبادت بگذران تا به خواب! و اگر روزه نمی‌گیری نیز به امر خدا باشد، نه به امر هوای نفس و مشتهیات حیوانی بدنت.
نکته‌ حایز اهمیت اینجاست که آدمی، با این همه عظمت وجودی که خداوند متعال به او عطا نموده است، بسیار عاشق بدن خود می‌باشد، تا جایی که خود را فراموش می‌کند و تمام فکر، ذکر، دل و عملش، متوجه نیازهای بدن حیوانی خودش می‌شود و تمامی گناهانی که انجام می‌دهد نیز برای خشنودی و لذت همین بدن است! و همین توجه افراطی به بدن، حجابی می‌گردد تا کمالات بالفعل و بالقوه‌ اعطایی به خود را نبیند، نشناسد، پرورش ندهد، شکوفا ننماید و در گِل بماند!
خداوند علیم و حکیم، ماه مبارک رمضان را چون اردوگاهی برای تعلیم چگونگی رفتار با بدن قرار داده است تا روح گرفتار آن نشود.
آری، بدن باید تحت فرمان انسان باشد و انسان خودش باید تحت فرمان خداوند علیم، حکیم، غنی و سبحان باشد و ماه مبارک رمضان، فرصتی برای این تعلیم، تربیت، تزکیه و خوسازی است.
پس می‌خورد و می‌آشامد، اما به امر او و برای او نمی‌خورد و نمی‌آشامد، اما به امر او برای او؛ در نتیجه، از بندگی نفس رها شده و بنده‌ خالص خداوند متعال می‌ گردد.
در چنین شرایطی، موانع برطرف می‌گردد و روح عقل و قلب برای آماده می‌شود، حجاب‌ها کنار رفته و امکان درک حقایق برایش میسر می‌گردد، پس کلام خدا را در هدایت خودش، بیشتر و بهتر درک می‌نماید؛ لذا فرمود: قرآن کریم کلام الله را در این ماه و در شب قدر آن نازل نمودم که خیرش از هزار ماه بیشتر است؛ پس سعی کن حال که رها شدی، قرآن مجید را در این ماه بیشتر تلاوت نمایی و در آیات آن تفکر و تعمق نمایی، تا رشد کنی و نه تنها از حیوانیت رهایی یابی، بلکه مدارج انسانی را طی نموده و در مراتب آن صعود نمایی.(ادامه دارد...)