برق هسته ای
نیروگاه وتولید برق :
برای ساخت یک نیروگاه در کشور ما عرف بر این است که ۷ سال زمان لازم است. از روزی که تصمیم به ساخت گرفته میشود تا روزی که یک نیروگاه به بهرهبرداری برسد، حدود ۷ سال زمان میبرد. از روزی که تصمیم میگیریم یک نیروگاه را به سیکل ترکیبی تبدیل کنیم تا روزی که واحد بخار آن وارد مدار شود تقریبا ۳ سال زمان میبرد به شرط آنکه منابع مالی مورد نیاز آن وجود داشته باشد و تصمیم قطعی برای انجام کار گرفته شود.
فرسودگی تجهیزات در کشور ما یکی از مسائلی است که با آن مواجه هستیم. این فرسودگی موجب اتلاف میشود؛ وقتی میخواهیم فرسودگی را کم کنیم تا تلفات انرژی کمتر شود، نیاز است پشتیبانی لازم وجود داشته باشد و از لحاظ مالی تامین اعتبار لازم صورت گیرد، ضمن اینکه ماشینهایی برای جابهجاییها فراهم باشد؛ از این رو پشتیبانی یک تصمیم، بسیار اهمیت دارد. اگر بخواهیم فرسودگی شبکه را در کل کشور رفع کنیم- در صورتی که مشکل مالی را برطرف کنیم- ۳ سال زمان لازم است.
اما برای صرفهجویی در حوزه برق و گاز احتیاج داریم به اینکه برای استفاده از کولرها و بخاریهای کممصرف، برنامهریزی کنیم.
برای این مساله نیاز است ابتدا در بودجه سالانه این موضوع دیده شده و زیرساختهای آن برای استفاده در کل کشور فراهم شود، که این اقدام نیز خود چند سال زمان میبرد.
در حال حاضر ۵۴ هزار مگاوات برق در کشور تولید میشود که میتوان این میزان را تا ۵۷ هزار مگاوات هم در سال ۱۴۰۰ افزایش داد.
اما در پیک مصرف حدود ۶۵ هزار مگاوات برق نیاز داریم تا با خاموشیها مواجه نشویم و اگر بخواهیم نیاز واقعی کشور را در نظر گرفته و مصرف صنایع را پاسخگو باشیم، به ۷۵ هزار مگاوات برق نیاز داریم.
برق هستهای را باید توسعه دهیم، نیروگاه هستهای در مقایسه با نیروگاههای سیکل ترکیبی عمر طولانیتری دارد و اگر در این زمینه سرمایهگذاری کنیم تا حدود زیادی نسبت به نیروگاههای حرارتی بهصرفهتر است. میتوانیم سبد انرژی کشور را با آوردن برق هستهای به چرخه مصرف متنوع کنیم. وقتی این موارد را جمع میکنیم، مشاهده میشود ابتدا نیاز به یک برنامه مناسب داریم تا مشکل برق حل شود.
برای ساخت یک نیروگاه در کشور ما عرف بر این است که ۷ سال زمان لازم است. از روزی که تصمیم به ساخت گرفته میشود تا روزی که یک نیروگاه به بهرهبرداری برسد، حدود ۷ سال زمان میبرد. از روزی که تصمیم میگیریم یک نیروگاه را به سیکل ترکیبی تبدیل کنیم تا روزی که واحد بخار آن وارد مدار شود تقریبا ۳ سال زمان میبرد به شرط آنکه منابع مالی مورد نیاز آن وجود داشته باشد و تصمیم قطعی برای انجام کار گرفته شود.
فرسودگی تجهیزات در کشور ما یکی از مسائلی است که با آن مواجه هستیم. این فرسودگی موجب اتلاف میشود؛ وقتی میخواهیم فرسودگی را کم کنیم تا تلفات انرژی کمتر شود، نیاز است پشتیبانی لازم وجود داشته باشد و از لحاظ مالی تامین اعتبار لازم صورت گیرد، ضمن اینکه ماشینهایی برای جابهجاییها فراهم باشد؛ از این رو پشتیبانی یک تصمیم، بسیار اهمیت دارد. اگر بخواهیم فرسودگی شبکه را در کل کشور رفع کنیم- در صورتی که مشکل مالی را برطرف کنیم- ۳ سال زمان لازم است.
اما برای صرفهجویی در حوزه برق و گاز احتیاج داریم به اینکه برای استفاده از کولرها و بخاریهای کممصرف، برنامهریزی کنیم.
برای این مساله نیاز است ابتدا در بودجه سالانه این موضوع دیده شده و زیرساختهای آن برای استفاده در کل کشور فراهم شود، که این اقدام نیز خود چند سال زمان میبرد.
در حال حاضر ۵۴ هزار مگاوات برق در کشور تولید میشود که میتوان این میزان را تا ۵۷ هزار مگاوات هم در سال ۱۴۰۰ افزایش داد.
اما در پیک مصرف حدود ۶۵ هزار مگاوات برق نیاز داریم تا با خاموشیها مواجه نشویم و اگر بخواهیم نیاز واقعی کشور را در نظر گرفته و مصرف صنایع را پاسخگو باشیم، به ۷۵ هزار مگاوات برق نیاز داریم.
برق هستهای را باید توسعه دهیم، نیروگاه هستهای در مقایسه با نیروگاههای سیکل ترکیبی عمر طولانیتری دارد و اگر در این زمینه سرمایهگذاری کنیم تا حدود زیادی نسبت به نیروگاههای حرارتی بهصرفهتر است. میتوانیم سبد انرژی کشور را با آوردن برق هستهای به چرخه مصرف متنوع کنیم. وقتی این موارد را جمع میکنیم، مشاهده میشود ابتدا نیاز به یک برنامه مناسب داریم تا مشکل برق حل شود.
- ۱.۹k
- ۱۷ تیر ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط