بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم :
بنابراین، اَلْعُرْوَةُ اَلْوُثْقَى، صرفاً یک لفظ و معنای استعاری و مجاز نیست، بلکه حقیقت وجودی دارد، مانند رحمة للعالمین - که پیامبر اعظم صلوات الله علیه و آله می‌ باشند.
حقیقت وجودی اَلْعُرْوَةُ اَلْوُثْقَى، شخص ولیّ الله، حجّت الله و امام می‌باشد که مردمان باید به سوی او بروند و مانند چنگ زدن به طناب نجات در قعر چاه، به آن چنگ زنند تا هدایت شوند و نجات یابند که البته مستلزم ایمان به الله و کفر به طاغوت می‌باشد.
اَشقی الاَشقیا : پیامبر اکرم صلوات الله علیه فرمودند: تو را اشقی الاشقیاء می‌کُشد. و نام نبردند - جبریئل علیه السلام نیز ندا داد که او را اشقی الاَشقیا کشت. و نام نبرد! چرا که صفت و شخصیت مهم است، نه اسم ظاهری که می‌ توانست هر اسمی دیگری نیز باشد.
همیشه، مقابل برترین‌ها و بهترین‌ها، بدترین‌ها و شقی‌ ترین‌ها قرار می گیرند. ابلیس لعین، در برابر حضرت آدم علیه السلام - کفار عنود و لجوج در مقابل حضرت نوح، نمرود در مقابل حضرت ابراهیم، فرعون در مقابل حضرت موسی، ابوسفیان، ابوجهل و ابولهب در مقابل پیامبر اسلام، خوارج در مقابل امیرالمؤمنین، معاویه در مقابل امام حسن مجتبی و یزید و شمر در مقابل سیدالشهداء امام حسین (علیهم السلام)
امریکا، انگلیس و اسرائیل در مقابل مسلمانان و در میان این شقی‌ها، بدترین و شقی‌ترین‌ شان - ابن ملجم، مرتکب این جنایت هولناک می‌ شود.
نکته : تمام این مصیبت‌ها، نه تنها بر شیعیان و مسلمانان، بلکه بر تمامی مردمان جهان تا آخر الزّمان، به این خاطر تحمیل شد که - قُتِلَ عَلِيٌّ اَلْمُرْتَضَى!
اما حال که ارکان هدایت منهدم شده، علائم و پرچم تقوا افتاده، و ریسمان الهی پاره شده، چه کنیم؟! آیا راه هدایت، رشد، کمال و سعادت برای همیشه بسته شده است؟!
خیر؛ بلکه زمین خدا از حجّتش خالی نمی‌ماند؛ امام بعدی، رکن هدایت است؛ پرچم را برمی دارد و نور هدایت و کشتی نجات می‌شود و مردمان باید به سوی او بروند و از او تبعیت نمایند، تا به سعادت دنیوی و اخروی برسند.
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّهَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ.
الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم.(پایان)