نشسته ام به در نگاه می کنم

نشسته ام به در نگاه می کنم
دریچه آه می کشد
تو از کدام راه می رسی
خیالِ دیدنت چه دلپذیر بود
جوانی ام دراین امید پیر شد
نیامدی و دیر شد.