ﺷﺒﯽ ﺁﻏﻮﺵ ﺭﻭﯼ ِ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺕ ﻭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ؟

ﺷﺒﯽ ﺁﻏﻮﺵ ﺭﻭﯼ ِ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺕ ﻭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ؟
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺩﻟﺘﻨـــﮓ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ؟

ﺩﻟﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻫﻮﺍﯼ ِﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ِﺩﻭﺭ ِﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ...؟
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻔﺸﻬﺎﯼ ِﮐﻮﺩﮐﯽ ﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﻫﺮﮔﺰ...؟

ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻤﺮﯼ ﺳﺮﺍﻍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻫﺎ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻭ ﺁﻥ،
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺷﺒﯿﻪ ِﺧﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ِﺩﺭ...؟
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ِ ﺧﻮﺩ ﺟﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺧﻮﺷﺂﻣﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ ﻭ ﻟﺮﺯﯾﺪﻩ ﺩﻟﺖ ﺍﺯﺷﻮﻕ...؟
"ﺑﻔﺮﻣـــﺎ ﺗﻮ" ﻭ ﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﭘﺎ ﻭ ﺁﻥ ﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺩﻧﺞ ِ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ، ﭼﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪﺍﯾﻨﺠﺎﯾﯽ ،
ﻣﯿﺎﻥ ِ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺟﺸﻦ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ِ ﻣﻨﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ، ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺪﻣﺖ "ﺩﯾﻮﺍﺭ"
ﮔﻠﻪ ﺍﺯ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ِ ﺩﻧﯿﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﻭﻗﺖ ِ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ؟ ﺑﻪ ﺯﯾﺮﻟﺐ :
" ﺑﯿﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﻓﻬﺎ ﺑﺎﺯ " ﻧﺠﻮﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ِ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ، ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺯﯾﺮ ِ ﺷﻌﺮﺕ ﺭﺍ ؛
ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ِ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ "ﺍﻣﻀﺎ" ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﮐﻨـــــﺎﺭ ِ ﺻﻨﺪﻟﯽ ِ ﺧﺎﻟﯽ ﻭ ﯾﮏ ﺯﯾﺮ ﺳﯿﮕﺎﺭﯼ ؛
ﺩﻭ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﺎﯼ ِ ﯾﺦ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟

ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﭘﺸﺖ ِ ﺷﯿﺸﻪ ﺳﺎﺯﺭﻓﺘﻦ ﺯﺩ؛
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ِ ﻓﺮﺩﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼﻫﺮﮔﺰ...؟