بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام در نامه به فرزندشان نوشتهاند:وَ سِرْ فى دِيارِهِمْ وَ آثارِهِمْ، فَانْظُرْ فيما فَعَلُوا، وَ عَمَّا انْتَقَلُوا، وَ اَيْنَ حَلُّوا وَ نَزَلُوا- در شهرهای آنان و در میان آثارشان سِیر کن، در آنچه انجام دادند و اینکه از کجا منتقل شدند و درکجا فرود آمدند ومنزل کردند دقّت کن.
و فرمودند: اَىْ بُنَىَّ، اِنّى وَ اِنْ لَمْ اَكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كانَ قَبْلى فَقَدْ نَظَرْتُ فى اَعْمالِهِمْ، وَ فَكَّرْتُ فى اَخْبارِهِمْ، وَ سِرْتُ فى آثارِهِمْ حَتّى عُدْتُ كَاَحَدِهِمْ بَلْ كَاَنّى بِمَا انْتَهى اِلَىَّ مِنْ اُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ اَوَّلِهِمْ اِلى آخِرِهِمْ - پسرم! اگرچه من به اندازه مردمی که پیش از من بوده اند عمر نکرده ام، ولی در کردارشان دقّت، و در اخبارشان فکر نموده، و در آثارشان سیاحت کرده ام،تا جایی که همانند یکی از آنان شدهام بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده عمرم را با اولین و آخرینشان گذرانیدهام.(نهج البلاغه، نامه 31)
چنین سِیری، فقط با عقل،قلب، شنوایی و بینایی بصیرانه محقق میگردد،نه با سفر و جابجایی بدن از نقطهای به نقطهای دیگر؛ و البته به آگاهی، بیداری عقل و دل و راهیابی می انجامد: أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ - آيا آنها سير در زمين نكردند تا دلهایی داشته باشند كه با آن حقيقت را درك كنند يا گوشهای شنوائی كه ندای حق را بشنوند؟!چرا كه چشمهای ظاهر نابينا نمیشود، بلكه دلهائی كه در سينهها جای دارد، بينائی را از دست میدهد!(سوره حج آیه 46)
خداوند متعال است که جانها را سِیر میدهد :همه موجودات و از جمله انسان ها، فقیر درگاه الهی می باشند؛ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ - ای مردم! شما - همگی نيازمندان به خدا هستيد، تنها خداوند است كه بینياز و شايسته هر گونه حمد و ستايش است.(سوره فاطر آیه 15)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام در نامه به فرزندشان نوشتهاند:وَ سِرْ فى دِيارِهِمْ وَ آثارِهِمْ، فَانْظُرْ فيما فَعَلُوا، وَ عَمَّا انْتَقَلُوا، وَ اَيْنَ حَلُّوا وَ نَزَلُوا- در شهرهای آنان و در میان آثارشان سِیر کن، در آنچه انجام دادند و اینکه از کجا منتقل شدند و درکجا فرود آمدند ومنزل کردند دقّت کن.
و فرمودند: اَىْ بُنَىَّ، اِنّى وَ اِنْ لَمْ اَكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كانَ قَبْلى فَقَدْ نَظَرْتُ فى اَعْمالِهِمْ، وَ فَكَّرْتُ فى اَخْبارِهِمْ، وَ سِرْتُ فى آثارِهِمْ حَتّى عُدْتُ كَاَحَدِهِمْ بَلْ كَاَنّى بِمَا انْتَهى اِلَىَّ مِنْ اُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ اَوَّلِهِمْ اِلى آخِرِهِمْ - پسرم! اگرچه من به اندازه مردمی که پیش از من بوده اند عمر نکرده ام، ولی در کردارشان دقّت، و در اخبارشان فکر نموده، و در آثارشان سیاحت کرده ام،تا جایی که همانند یکی از آنان شدهام بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده عمرم را با اولین و آخرینشان گذرانیدهام.(نهج البلاغه، نامه 31)
چنین سِیری، فقط با عقل،قلب، شنوایی و بینایی بصیرانه محقق میگردد،نه با سفر و جابجایی بدن از نقطهای به نقطهای دیگر؛ و البته به آگاهی، بیداری عقل و دل و راهیابی می انجامد: أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ - آيا آنها سير در زمين نكردند تا دلهایی داشته باشند كه با آن حقيقت را درك كنند يا گوشهای شنوائی كه ندای حق را بشنوند؟!چرا كه چشمهای ظاهر نابينا نمیشود، بلكه دلهائی كه در سينهها جای دارد، بينائی را از دست میدهد!(سوره حج آیه 46)
خداوند متعال است که جانها را سِیر میدهد :همه موجودات و از جمله انسان ها، فقیر درگاه الهی می باشند؛ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ - ای مردم! شما - همگی نيازمندان به خدا هستيد، تنها خداوند است كه بینياز و شايسته هر گونه حمد و ستايش است.(سوره فاطر آیه 15)(ادامه دارد...)
- ۱۰۷
- ۲۲ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط