مــــــــرا عـــمری به دنبالـــت کشاندی

مــــــــرا عـــمری به دنبالـــت کشاندی

ســــــرانجامم به خــــــاکستر نشاندی

ربـــودی دفـــــــــــتر دل را و افســـوس

که ســــطری هم از این دفتر نخــواندی

گرفتـــــم عـــاقبت دل بر مــنت سوخت

پــــس از مرگم سرشکی هم فشاندی

گذشـــــت از مـــن ولـــی آخر نگــفتی

که بعـــد از مـــن به امــید که ماندی.