باد ﻣﻮﻫﺎﻱ ِ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

باد ﻣﻮﻫﺎﻱ ِ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻣﺴﺖ ﻣﻴﺮﻗﺼﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺗﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﺎﺭ ﭼﻪ ﺑﺎ ﺷﻮﺭ ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ ﭼﻨﮓ
ﻧﺖ ﺑﻪ ﻧﺖ ﺧﻠﻮﺕ ِ ﻫﺮ ﺳﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺷﻌﺮ ﻣﻴﺨﺎﻧﺪ ﻭ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﺪ ﻭ ﭘﺎ ﻣﻲ ﮐﻮﺑﺪ
ﭼﻴﻦ ﺑﻪ ﭼﻴﻦ ﺩﺍﻣﻨﻲ ﺍﺯ ﺭﺍﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻧﺎﻟﻪ ﺳﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺯ ﺩﺍﻍ ِ ﺩﻝ ِ ﻣﺮﻍ ِ ﺳﺤﺮ
ﺷﺠﺮﻳﺎﻧﻲ ﺍﺯ ﺁﻭﺍﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺷﺎﺧﻪ ﻧﺒﺎﺗﻲ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻏﺰﻟﺖ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺳﻌﺪﻱ ِ ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﭘﻠﮏ ﻭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻲ ﻭ ﭼﺸﻢ ِ ﺗﻮ ﮐﺎﺭﻭﻥ ِ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﭘﻠﮏ ﻣﻲ ﺑﻨﺪﻱ ﻭ ﺍﻫﻮﺍﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻧﻪ ﻓﺮﻭﺩﻱ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﻲ ﺩﺭ ﺗﻮﻓﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻱ ِ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺑﺎﺯﻱ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﻣﺎﺕ ِ ﺗﻮﺍﻡ
ﻗﻠﻌﻪ ﻭﻳﺮﺍﻥ، ﺻﻒ ِ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻲ
ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺁﻩ، ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺷﻌﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ
ﭘﺎﺯﻝ ِ ﻫﺴﺘﻲ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ




ﺷﻬﺮﺍﺩ ﻣﻴﺪﺭﻱ