أَفَعَيينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ م

أَفَعَيينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ (ق/15)
 

«آيا ما از آفرينش نخستين از پا درآمديم؟! نه تنها درنياميدم بلكه اين ها پيوسته در آفرينش جديد (معاد) نيز هستند».
****
ــ نكته آيه: انسان پيوسته در آفرينش جديد است:
آيه خطاب به كساني است كه مي گويند: «دوباره زنده نخواهند شد»! به شوخي به آن ها مي گويد: نكند ما در آفرينش نخستين همة توان خود را ازدست داده باشيم! و بعد خطاب به آن ها مي گويد كه: «آن ها پيوسته در خلقت جديد (يعني تجديد خلقت)» هستند.
انسان چطور پيوسته در تجديد خلقت است؟
پيوسته سلول هايي در بدن انسان مي ميرند و سلول هاي جديدي درست مي شوند. طوري‌كه در طول زندگي چندين بار بدن انسان كاملاً عوض مي شود به جز سلول هايي كه احساس هويت و شخصيت فرد با آن ها صورت مي گيرد و گفته مي شود كه سلول هاي اعصاب هستند.