پی نوشت داستان تیره ترین تبصره/طاهره عباسی نژاد

پی نوشت داستان تیره ترین تبصره
.
.
.
پی نوشت:
جذام بیماری مزمنی است که توسط باکتری مایکوباکتریوم لپره و مایکوباکتریوم لپروماتوسیس ایجاد می شود.جذام در ابتدا بسته به شرایط محیطی و فردی چند سال در بدن محفوظ می ماند و بعد از چند سال تازه آثار خود را بدن فرد نمایان می کند که این آثار تاثیر عمده ای روی روی دستگاه عصبی، تنفسی،پوست و چشم می گذراد.این علائم ممکن است منجر به ناتوانی در حس بشوند و در ماه عسل این ناتوانی معلولیت و زخم های پی در پی به جا بگذراد؛اما با تمام این موارد اگر جذام در همان ابتدا تشخیص داده بشود می شود قبل از بروز زخم و معلولیت آن را به راحتی در طول درمان های حتی شش ماه هم درمان کرد.
در داستان به خشک و تر بودن جذام هم اشاره شد که این بسته به میزان سرایت مشخص می شود.جذام تر جذامی است که هنوز درمانی بر علیه آن صورت نگرفته است و از طریق ترشحات دهان و بینی فرد بیمار و در صورت تماس طولانی مدت،از طریق پوست نیز منتقل می شود اما جذام خشک بعد طول درمان است که کاملا بدون خطر و سرایت است و تنها عیبش بی حسی اندام و زخم هایی است که باعث طرد مجذومان توسط جامعه می شود.
امروزه با اینکه شیوع جذام بسیار کم شده است اما باز در قسمت هایی از جهان و ایران مِن جمله:آسایگاه بابا باغی تبریز،شهرک جذامی های مشهد،روستا های بصری و سرچنار در مهاباد ساکن هستند اما زندگی آن مجذومان همواره با مشکلات فراوانی روبه رو است.مشکلاتی که سر منشا آنها جهالت مردم است.مردمی که در قرن بیست و یکم زندگی می کنند و ادعا باسواد بودن و روشن فکر بودنشان هم می شود اما هنوز هم که هنوزه فرزاندان خانواده های جذامی نمی توانند راحت ازدواج کنند هر چند که بی عیبند؛جذامی ها نمی توانند در یک اداره کار پیدا کنند حتی اگر جذام به جانشان رحم کرده باشد و معلول نباشند و خانواده ها مجذومانشان را طرد می کنند،بدون اینکه بفهمند این هم یک بیماری ساده است و الان دویست سیصد سال پیش نیست که امکانات درمانی کم باشد و بیماری خطرناک.جذامی ها از تیره افراد بی گناهی هستند که هر چقدر هم که کسی بخواهد از ظلمی که به آنها شده بنویسد باز نمی تواند حتی گوشه ای از درد و رنجشان را بفهمد.آری دردهایشان زیاد است و ناحق اما قلم من کفاف بیشتر نوشتن دربارشان را نمی دهد.با این وجود از شما خواننده ی گرامی،هر کسی هم که هستید، خواهش می کنم که بروید و درباره ی این چیز های که داخل این داستان ذکر شد مثل همین مکان ها و نوع و تاریخچه این بیماری تحقیق کنید و تا آنجایی که میتوانید به همه بگویید و نشرشان دهید تا همه بفهمند که جذام هم یک بیماری سادست و مجذومان نیز حق زندگی کردن دارند...