دست بالای دست بسی یار هست یارا و بئس کارا نیز هست به هر

رأي ايّ بَطـلِ پُر زخم و زحْمت و مِحنَت کُلَه بی پوسّ طَبل و کوس صبر و کَیلَسَبیل بَطِل خواه هَرزگَرد بطالت سَنجِ بظاهرکَیّــِس پرازکِیسِ Bدو ندار ودنجخود زده کَجکُنجخوٰبُ غافل بِحَتّمِ سَفَرِ سفید سنگِ قُبّ قِبلَقَبلِ قُلَّیَکّ؛زیرُهَبلَ تَکّ بِضٰٓاهرّ دو۳فَِرّدو٣٠ وُنَحِفازکحفرحَصینشّ یَدازاین سرّ زمین بدار هُشدارّ نشرصاریغ؛ایرانی زمانی رِ۱۰ّ0 نکنند قَ بول مکدون نمکید قبل پیکاربااُمَّقَؤمِ بی اِقامَِ ذَلیلدر بطن لَیلُ لیل دُزّنیلّ ماندِ فتح کیش خویش سُحرابی یا بِگور شأنشان شانِ خمُّ مات و ذِیلِ ظُهرانی کانال رَجّ نفطآبینّ نَِ قَِب زَن طَْرب مِزرَب به نیلی رِنج اَلوانی ۶ مذاب با هم ای اَلی او ضُ سَر لحد انگه هر NجE اُ اُحَوضُ تُرُبی هَتُّ داغّ سُرُ B بومب ال ماه۳ طَتِح فَتُّ رانی جلو از خطّ بَـبـر و شیر چَنگّ نور آنی یُّ چو جُلگِ سال آمانی دُمّ بُـــری آغوزه فتحِ بوی جُل بَکّ چَرمُ آرک بی دیبا کو آرکُ قیرّ اُرغ وُس طایی هولاکوئی عار و فاروق زن اُرگساز وان نیــلیـــ زِ خودِ خیشِ رَُِ
س تَِم را به هر تِم رَنگ حتّی ۶ شِــپاد زهر و تحویل باقی سِلفِ تَل اَف ۷ و هشته اُفُ قِی زایونّ بی هست حِه آفاق اُفُق افلاغ ..جُل حِماروی حت با ظمنت شیمس شَمَشَش اَفّ لاکراچرا کِعین Eران بیتبیعتی دارد به فرّ سرخ جِ فَــرّ رُخَش سرخE حتٰی نعلَ تیق اَسب رستم نه لیغِ دودِهُثُمّــ بَع لی ... یا ماء گاااااااو آخن بمانند ابو جهل جهولائی نَخّ لیـــ
چرا! که دست خداوند...
مَکر و کید خدا وند.... و البته حيـــــیَـل و راحيل کِلید و حيّ يَل از قبل وماقبل فتنه پر سِحر و بی آوا سِهّرِه رَه را تونیز رهرو چُ ماه... گوش مسپار فیک وَحی اوهام به فِهرِ سِتِ ایش تاری تو ای تازی شبه شبح نازی
اي هنوز دور لاتي و پرستنده رَء اَل واتی... وات؟ چی چیــ؟ اُهم خیل آن اهمیّّت مَه میزی دارِ مو کِت راء دارت پشت در نیز شعله کَش پوشیده برآت هِیّ یُحّ چِخّ پر سوخته فَک فاکّ به حد اين سه ره و حدود چار راه تاجر هاه نچارهراه تا مُزد نر تر آب،ب پ پا یه وخ خیز نکنی خیس نش ود نش ویلت با نیشدرفش و کالنگ ته رونت به شخم طحرونی مظطران با اَلم یا ذي القَلَم با اضاف عَلَم دي لمان بر عرشه بَلَمّ ناوباني نادوني مرو پی رَش دَِه شت پوی و فوی كه وهم تو را اندر ب ره وَد و دود سه بُ بُ زِه داريم...و نردبان عرش را صدها شکر که از برای خبط هاد ثِیُومی پِلِ راه سِدّ داریم هر رامسِد رُ و رامسس جُ عی اَف عی های اَخَفّ خوف ئیل یُرّ پُر یِر بی طاییر خمود اخمو انگرابی شرور کآبی بین کاب ئین حتی جام و کاپ در ماشین ای به وقت آن شود حالی که گوید بُلیز و بِلِیّ زِرُت وای قالیچه حیف قالی پُلیز:پییی لیزّ پُلّ لیزِ وُی وُیّ عهد هُ هُدّ