ﺷﺐ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﺳﻪ

ﺷﺐ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﺳﻪ
ﻏﺮﺑﺘﻢ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻣﯿﺎﺩ
ﺗﻮﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ، ﺑﺎﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﺵ ﻣﯿﺎﺩ

ﻣﻦ ﻏﻤﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ ﻣﻮ ﻭﺭ ﻣﯿﺪﺍﺭﻡ،
ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﻣﯿﺨﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﺟﺎ ﺑﺰﺍﺭﻡ
ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﯾﮑﯽ ﻣﯿﺎﺩ ﺍﺯ ﻣﯿﺨﻮﻧﻪ
ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﻣﺴﺘﻮﻧﻪ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﯿﺨﻮﻧﻪ

ﻣﺴﺘﯿﻢ ﺩﺭﺩ ﻣﻨﻮ، ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻭﺍ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ
ﻏﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ،ﻣﻨﻮ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ،، ﻣﻨﻮ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ،، ﻣﻨﻮ ﺭﻫﺎﻧﻤﯿﮑﻨﻪ

ﮔﺮﻣﯿﻪ ﻣﺴﺘﯽ ﻣﯿﺎﺩ، ﺗﻮﯼ ﺭﮔﻬﺎﯼ ﺗﻨﻢ
ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﺎﺩ، ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ

ﮐﯽ ﻣﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎﯼ ﻣﻦ ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻩ
ﺁﺧﻪ ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺴتﻢ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ
ﯾﮑﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ
ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪﻡ ﺍﻭﻧﻢ ﻏﻤﻪ ..ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪﻡ ﺍﻭﻧﻢﻏﻤﻪ ....

خسته ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ.. ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻫﺴت
ﺭﺍﻩ ﻣﯿﻮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﻡ، ﻣﺜﻞ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻣﺴﺘﻪ ﻣﺴﺖ
ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺎﻟﯿﻪ، ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯿﺨﺎﺩ

ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺲ، ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﻏﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﻣﯿﺎﺩ


ﻣﺴﺘﯿﻢ ﺩﺭﺩ ﻣﻨﻮ، ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻭﺍ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ
ﻏﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﻣﻨﻮ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ ﻣﻨﻮ....


#هایده ♥