السلام علیک یا فاطمه الزهرا ( س )

السلام علیک یا فاطمه الزهرا ( س )
یه روز یه باغبونی،یه مرد آسمونی
نهالی کاشت میونه،باغچه مهربونی

میگفت سفر که رفتم،یه روز و روزگاری
این بوته یاس من،میمونه یادگاری

هرروز غروب عطریاس، توکوچه ها می پیچید
میون کوچه باغا،بوی خدا می پیچید

اونایی که نداشتند از خوبیا نشونه
دیدند که خوبیه یاس،باعث زشتیشونه

عابرای بی احساس؛ پاگذاشتن روی یاس
ساقه هاشو شکستن؛ آدمای ناسپاس

یاس جوون بگمون؛ تکیه زدش به دیوار
خواست بزنه جوونه، اما سر اومد بهار

یه باغبونه دیگه، شبونه یاس رو برداشت
پنهون ز نامحرما، تو باغ دیگه ای کاشت

هزارساله تو کوچه ها، پرمیشه از عطر یاس
اما مکان اون گل؛ مونده هنوز ناشناس...