همیشه

همیشه
ب انتهای گریه ک میرسم

صدای ساده فروغ..ازنهایت شب رامیشنوم

صدای غروب غزالها را

صدای بوق بوق نبودن تو را درتلفن!


آرام تر ک شدم

شعری از دفاتردریا میخوانم

و ب انعکاس صدایم

درآیینه اتاق

خیره میشوم

در برودت این همه حیرت

کجا مانده ای آخر؟