ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ...

ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ...
ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ...
ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ...
ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ ؛ ﺑﺰﺭﮒ...
ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ :
ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ ...
ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ...
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ پس ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺵ ﻏﻢ ...
ﻭ پس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﺎﻣﺶ ﻫﺮﺩﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻥِ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺻﺎﻑ ﺷﻮﺩ ...
ﻭ نگاﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ ...
ﻧﺮﻭﯼ
ﻭ ﺩﮔﺮﺑﺎﺭ ﻧﮕﻮﯾﯽ :
"ﺳﻬﺮﺍﺏ"
ﻗﺎﯾﻘﺖ ﺟﺎﺩﺍﺭﺩ؟!