در سال 1293 «روزنامه عشقی» را در همدان انتشار داد.«نوروزی

در سال 1293 «روزنامه عشقی» را در همدان انتشار داد.«نوروزی نامه» را نیز در سال 1296پانزده روز پیش از رسیدن فصل بهار در استانبول سرود.
عشقی از استانبول به همدان رفت و باز به تهران شتافت.او چند سال آخر عمرش را در تهران به سر برد،قطعه کفن سیاه را در باب روزگار زنان و حجاب آنان با مسمط نوشت.در واقع این اثر با ثمرش،تاریخچه تز انقلاب مشروطیت و دوره‌ای که شاعر می‌زیست می‌باشد.
عشقی گاه گاهی در روزنامه‌ها و مجلات اشعار و مقالاتی منتشر می‌ساخت که بیشتر جنبه وطنی واجتماعی داشت،چندی هم شخصاً روزنامه «قرن بیستم» را با قطع بزرگ در 4صفحه منتشر می‌کرد که امتیازش به خود او تعلق داشت لیکن بیش از ۱۷ شماره انتشار نیافت.
در آخرین کابینه حسن پیرنیا،مشیرالدوله از طرف وزارت کشور به ریاست شهرداری اصفهان انتخاب گردید ولی نپذیرفت.
عشقی همواره در صف مخالفان جدی سردار سپه بود.شاید شعرهای عشقی به علت عمر کوتاه شاعری‌اش هیچ‌گاه مجال پخته شدن پیدا نکردند،اما صراحت لهجه،نکته‌بینی و تحلیل بسیار فنی او در مورد تحولات سیاسی و اجتماعی دوره خودش بسیار مشهود است.به عقیده بسیاری از مورخین،عشقی از مهم‌ترین روشنفکران مولود روشنگری پس از مشروطه بود.